Het meten van dynamische spasticiteit in de klinische praktijk
Meten van spasticiteit in het dagelijks leven
Spasticiteit is een veelvoorkomende aandoening bij kinderen met cerebrale parese (CP). Het is belangrijk om de mate van spasticiteit niet alleen op de onderzoeksbank te meten, maar ook tijdens functionele activiteiten zoals lopen. Om dynamische spasticiteit te meten worden zowel de spierverlengingssnelheid als de spieractiviteit bepaald tijdens het lopen. In dit project is een methode getest die inzicht geeft in de oorzaken van loopafwijkingen bij kinderen met CP. Daarbij is gebruikgemaakt van moderne meetmethodes en computersimulatietechnieken.
Doel
Het doel van dit project was de ontwikkeling van een gebruiksvriendelijke analysemethode om dynamische spasticiteit te berekenen. Deze analyse geeft ook relevante informatie over de loopfunctie van de patiënt op spierniveau, zoals spier-peeslengte en een schatting van individuele spierkracht. Deze analysemethode is eenvoudig inzetbaar voor looplaboratoria met een 3D bewegingsregistratiesysteem.
Verslagen
Eindverslag
Het project 'Het meten van dynamische spasticiteit in de klinische praktijk' was erop gericht om beter te kunnen bepalen in hoeverre spasticiteit en contracturen (spierlengte) een rol speelt tijdens het lopen bij kinderen met Cerebrale Parese. Hiervoor wordt bij de patienten eerst een gangbeeldanalyse afgenomen met behulp van een 3D bewegingsregistratiesysteem. Vervolgens wordt met computersimulaties van een spier-skelet-model berekend wat de spierlengte en reksnelheid van spieren is tijdens het lopen. Tezamen met de gemeten spieractiviteit geeft dit een beeld van welke spieren spastisch zijn tijdens het lopen en welke verkort. Deze gegevens helpen de arts bij het opstellen van een behandelplan, bijvoorbeeld bij spierverlengingsoperaties of spasticiteitsbehandelingen.