Hyperechogenicity of the thalamus and basal ganglia in very preterm infants

In Nederland worden ieder jaar ongeveer 2500 kinderen veel te vroeg (zeer prematuur) geboren, bij een zwangerschapsduur <32 weken. Belangrijke vooruitgangen in de zorg en behandeling van zeer premature pasgeborenen hebben geleid tot een hogere overlevingskans en gunstigere uitkomst. Echter, zij hebben nog steeds een verhoogde kans op hersenschade en problemen met de motorische en mentale ontwikkeling.
Beeldvorming van de hersenen tijdens de neonatale periode is een essentieel onderdeel van de zorg voor zeer premature pasgeborenen. Herhaalde schedelechografie is een goede methode voor het in beeld brengen en vervolgen van de hersenen tijdens de neonatale periode, terwijl magnetic resonance imaging (MRI) meer gedetailleerde informatie geeft over de groei en ontwikkeling en eventuele schade van de hersenen. De technieken en protocollen voor echo- en MRI-onderzoeken zijn de afgelopen jaren sterk verbeterd.
Bepaalde vormen van hersenschade, zoals bloedingen en cysteuze lesies in de witte stof (WS; de verbindingsbanen), komen steeds minder vaak voor, maar toch is de incidentie van hersenschade bij zeer premature pasgeborenen niet gedaald. Tegenwoordig worden vaker meer subtiele en diffuse veranderingen in de WS en afwijkende groei en ontwikkeling van de WS en diepe en corticale grijze stof (hersenkernen en hersenschors) gezien. Het belang van deze hersenveranderingen wordt steeds meer onderkend.
Het belangrijkste doel van dit onderzoek was het bestuderen en beschrijven van de bevindingen, waaronder zowel normale rijpingsprocessen als pathologische veranderingen, bij beeldvorming van de hersenen van zeer premature pasgeborenen m.b.v. moderne, kwalitatief hoogstaande echo- en MRI-technieken.
Een onderzoek naar beeldvorming van de witte en diepe grijze stof werd verricht. Bij alle 130 geïncludeerde kinderen werden frequent echo-onderzoeken verricht tijdens de neonatale periode en in 110/130 ook een echo- en MRI-onderzoek rond de uitgerekende datum. De belangrijkste conclusies zijn:
• Frequent herhaalde echografie, indien vervaardigd volgens ons standaard protocol en met moderne, kwalitatief hoogstaande apparatuur en technieken, is een goede techniek voor het in beeld brengen en vervolgen van de premature hersenen tijdens de neonatale periode. Het beloop en de oorzaak van lesies kunnen worden beoordeeld, hersenrijping worden vervolgd en voorbijgaande (WS) veranderingen worden vastgesteld
• MRI, indien vervaardigd rond de uitgerekende datum en met optimale protocollen en moderne, kwalitatief hoogstaande apparatuur, geeft belangrijke en gedetailleerde additionele informatie over de groei en ontwikkeling en schade van de hersenen bij premature pasgeborenen
• Herhaalde, kwalitatief hoogstaande echografie bij zeer premature pasgeborenen tijdens de neonatale periode is betrouwbaar voor het voorspellen van WS schade zoals gezien op MRI voor de uitgerekende datum, maar minder betrouwbaar voor milde tot matige WS schade op MRI rond de uitgerekende datum
• MRI is nodig voor het aantonen van milde tot matige WS schade. Indien verricht rond de uitgerekende datum, draagt MRI ook bij aan het vaststellen van de exacte plaats en uitgebreidheid van ernstige WS schade
• Indien MRI rond de uitgerekende datum wordt verricht, is echografie op dezelfde leeftijd niet waardevol voor het aantonen van WS schade
• Herhaalde echografie tijdens de neonatale periode in combinatie met MRI rond de uitgerekende datum is gewenst bij alle zeer premature pasgeborenen
• Bepaalde vormen van hersenschade komen minder vaak voor bij premature pasgeborenen, maar de incidentie van hersenschade is niet gedaald. Tegenwoordig worden vaker meer subtiele en diffuse WS veranderingen gezien
• Ondanks vooruitgangen in de perinatale zorg en verandering in de aard van WS veranderingen, zijn de risicofactoren voor frequente en klinisch relevante vormen van hersenschade bij premature pasgeborenen grotendeels onveranderd gebleven. Tot op heden zijn er geen risicofactoren gevonden voor diffu