Increased sympathetic activity as a determinant of insulin sensitivity in heart disease
Producten
Auteur: Gomes ME, Tack CJ, Verheugt FWA, Smits P, Lenders JWM.
Magazine: Circulation Journal
Auteur: Gomes ME, Aengevaeren WR, Lenders JW, Verheugt FW, Smits P, Tack CJ.
Magazine: Clinical Cardiology
Auteur: Gomes ME, El Messaoudi S, Lenders JW, Bellersen L, Verheugt FW, Smits P, Tack CJ.
Auteur: Gomes MER, Lenders JWM, Aengevaeren WR, Bellersen L, Verheugt FWA, Smits P, Tack CJ.
Magazine: Clinical Autnomic Research
Auteur: Gomes ME, Mulder A, Bellersen L, Verheugt FWA, Smits P, Tack CJ.
Magazine: European Journal of Heart Failure
Auteur: Gomes ME, El Messaoudi S, Lenders JWM, Bellersen L, Verheugt FWA, Smits P, Tack CJ.
Magazine: Journal of clinical Pharmacy and Therapeutics
Verslagen
Eindverslag
Het autonome zenuwstelsel, ook wel genoemd het onwillekeurig zenuwstelsel, is verantwoordelijk voor het in evenwicht houden van een aantal lichaamsfuncties. Het sympathisch zenuwstelsel is een onderdeel van het autonome zenuwstelsel en speelt een belangrijke rol in de regulatie van de circulatie (hart en bloedsomloop).
Bij diverse aandoeningen van het hart- en vaatstelsel is de activiteit van het sympathisch zenuwstelsel toegenomen. Hoewel dit aanvankelijk een gunstig aanpassingsmechanisme is, heeft die toename op de lange termijn ongunstige effecten. Een van die ongunstige effecten is een verminderde werking van insuline (insulineresistentie).
In het eerste deel van dit onderzoek werd van een aantal behandelingen nagegaan of die de overmatige activiteit van het sympathisch zenuwstelsel konden verminderen. Allereerst werd daarvoor de beschikbare literatuur uitgebreid onderzocht en werd een nieuwe hypothese ontwikkeld.
Wij konden aantonen dat bij mensen met angina pectoris het opheffen van een vernauwing in de kransslagaderen de overactiviteit van het sympathisch zenuwstelsel deed verminderen. Vervolgens werd het effect van een cholesterolverlagend medicament ("statine") onderzocht. Zowel bij patienten met hartfalen als bij patienten met hoge bloeddruk verminderden statinen de overactiviteit van het sympathisch zenuwstelsel. Vitamine C, daarentegen, had geen effect.
Het tweede deel van het onderzoek richtte zich op de insulineresistentie. Bij patienten met hartfalen bleek inderdaad dat blokkade van de receptor van het sympathisch zenuwstelsel (de alfareceptor) de doorbloeding en de glucose opname in de onderarm verbeterde. Hetzelfde gebeurde als het sympathisch zenuwstelsel ter plaatse van het ganglion met een medicijn werd geblokkeerd.
De resultaten van ons onderzoek vergroten onze kennis over de gevolgen van een overmatige activiteit van het sympathisch zenuwstelsel en mogelijkheden om in dit proces in te grijpen. Voordat deze bevindingen naar de dagelijkse praktijk kunnen worden vertaald is echter nog aanvullend onderzoek nodig.