Metoclopramide versus haloperidol, al dan niet in combinatie met dexamethason, bij de behandeling van misselijkheid en braken bij patiënten met kanker in de palliatieve fase: een gerandomiseerd onderzoek

Er is veel onderzoek gedaan naar de medicamenteuze behandeling van misselijkheid en braken ten gevolge van chemotherapie, maar nauwelijks naar de medicamenteuze behandeling van misselijkheid en braken door andere oorzaken. Er is behoefte aan onderzoek waarbij we de effectiviteit van de verschillende anti-emetica goed in kaart brengen.

Doel

We wilden de effectiviteit van 3 vaak gebruikte middelen (metoclopramide, haloperidol en dexamethason) bij de behandeling van misselijkheid en braken bij patiënten met kanker in de palliatieve fase door andere oorzaken dan chemotherapie onderzoeken.

Aanpak/werkwijze

De helft van de patiënten behandelden we met metoclopramide en de andere helft met haloperidol. Indien onvoldoende effect optrad op de klachten, waren we van plan eerst de dosering op te hogen en daarna dexamethason toe te voegen. Met dagelijkse vragenlijsten bekeken we hoe het verloop van de klachten ging. Op deze manier kon duidelijk worden welk middel effectiever is bij misselijkheid en braken door de genoemde oorzaken en of toevoeging van dexamethason hielp. Ook onderzochten of het effect van de medicijnen afhing van de oorzaak van de klachten.

Samenwerkingspartners

We werkten niet samen met andere organisaties. 

Resultaten

Helaas moesten we besluiten om de studie niet van start te doen gaan. Uit een inventarisatie bleek dat de aantallen patiënten die nodig waren om de onderzoeksvraag te beantwoorden niet haalbaar zijn binnen de onderzoeksperiode. Daarom stopte ons project vroegtijdig.