Optimalisering van de maatregel WerkLoont
Vraagstuk
De maatregel WerkLoont wordt in Rotterdam toegepast bij instroom in de bijstand. Uit een eerder experiment met de maatregel WerkLoont blijkt dat deze op korte termijn het gebruik van bijstandsuitkeringen verminderd en de kans op betaald werk vergroot. Wat is de effectiviteit van WerkLoont na drie jaar? En wat zijn de werkzame bestanddelen van WerkLoont?
Onderzoek
Het onderzoek gaat over de re-integratiemaatregel WerkLoont die gericht is op de instromers in de bijstand voor zover deze in beginsel plaatsbaar zijn op de arbeidsmarkt. Doel van de maatregel is voorkoming van instroom en, voor zover mensen toch instromen, bevordering van uitstroom (in het bijzonder uitstroom naar werk).
Uitkomst
Cliënten die hebben deelgenomen aan WerkLoont hebben gemiddeld minder in een uitkering gezeten en vaker betaald werk gehad. Het effect over drie jaar is vrij klein (4 tot 4,5 procent), maar levert voldoende besparingen op uitkeringen om de kosten van WerkLoont meer dan goed te maken. Verdere verbetering is gewenst, bijvoorbeeld door de bemiddeling naar betaald werk te versterken.
Producten
Zie ook
Artikel Trots op je vak: Re-integratie bij aanvang leidt tot minder bijstandsafhankelijkheid
Betrokken organisaties
Gemeente Rotterdam, Erasmus Universiteit Rotterdam, SEOR BV en Radar Advies.
Producten
Auteur: Jaap de Koning, Paul de Hek, Elisa de Vleeschouwer, Menno Fenger en Lieske van der Torre
Magazine: Economische Statistische Berichten
Verslagen
Eindverslag
De gemeente Rotterdam past de re-integratiemaatregel WerkLoont toe op bijstandscliënten, direct instroom in de bijstand. De maatregel bestaat uit een vormings- en een werkcomponent. Uit het onderzoek blijkt dat de cliënten die hebben deelgenomen aan WerkLoont over een periode van drie jaar vanaf de start van hun deelname gemiddeld minder in een uitkering hebben gezeten en vaker betaald werk hebben gehad. Het effect over drie jaar is vrij klein (4 tot 4,5 procent), maar dit levert wel voldoende besparingen op uitkeringen om de kosten van WerkLoont meer dan goed te maken. Om de effecten zuiver te meten is een controlegroepbenadering toegepast waarbij de helft van de cliënten deelnam aan WerkLoont en de andere helft alleen basisdienstverlening kreeg. Wie WerkLoont kreeg werd willekeurig bepaald om te garanderen dat beide groepen dezelfde samenstelling hadden. Omdat de effecten vrij klein zijn is verdere verbetering gewenst, bijvoorbeeld door de bemiddeling naar betaald werk te versterken.