Rumination in bereavement: Process of confrontation or avoidance?

Hoewel de meeste mensen het overlijden van een dierbare verwerken zonder professionele hulp, gaat rouw vaak gepaard met intens lijden en mentale en fysieke problemen. Voor sommige nabestaanden leidt het verlies zelfs tot psychische stoornissen zoals depressie en/of complicaties in het rouwproces. Omdat er zoveel verschillen bestaan in de uitkomsten van een verlies van een dierbare, is het uitermate belangrijk om te begrijpen wat effectieve en ineffectieve manieren zijn om met een overlijden om te gaan, zodat er interventies ontwikkeld kunnen worden om deze negatieve gevolgen van een verlies tegen te gaan. Een van de mogelijke risicofactoren in een rouwproces is ruminatief denken. Ruminatie wordt gedefinieerd als een repetitieve, chronische en passieve focus op de oorzaken en gevolgen van negatieve gevoelens. Ruminatie na een verlieservaring is gerelateerd aan een verminderd welbevinden en (een versterking van) symptomen van depressie, angst, posttraumatische stress en rouw. Hoewel de negatieve gevolgen van ruminatie inmiddels bekend zijn, is de functie van ruminatie nog onduidelijk. Sommige onderzoekers denken dat nabestaanden die rumineren zichzelf herhaaldelijk confronteren met hun negatieve emoties en de dood van een dierbare en dat dit complicaties in het rouwproces uitlokt en versterkt. Bovendien zou ruminatie kunnen bijdragen aan depressieve vermijding, de inactiviteit en het terugtrekgedrag dat typerend is voor nabestaanden met rouwcomplicaties, doordat ruminatie tijd in beslag neemt en het idee dat de situatie hopeloos is en er niets gedaan kan worden om de situatie te veranderen, versterkt. Omdat mensen hierdoor minder mogelijkheden hebben om positieve ervaringen op te doen, nemen hun negatieve gevoelens toe. Andere onderzoekers denken dat nabestaanden die rumineren juist pijnlijke aspecten van de realiteit van het verlies proberen te vermijden (terwijl confrontatie met deze realiteit noodzakelijk is voor het verwerken van het verlies), waardoor het rouwproces bemoeilijkt wordt. In dit project worden deze hypothesen tegen elkaar getoetst in 3 geïntegreerde onderdelen. In deel 1 wordt een rouwruminatievragenlijst ontwikkeld en gevalideerd en wordt een vragenlijststudie met drie meetmomenten uitgevoerd om vast te stellen wat de relaties zijn tussen ruminatie, verschillende vormen van vermijding en de ontwikkeling van psychische problemen. Een eerste validatiestudie toonde aan dat de rouwruminatievragenlijst zowel betrouwbaar als valide is. Twee additionele validatiestudies worden op dit moment uitgevoerd. Uit de prospectieve vragenlijststudie blijkt dat de relatie tussen ruminatie en rouwintensiteit deels verklaard kan worden door depressieve vermijding en vermijding van interne ervaringen. In deel 2 worden twee experimenten gedaan om vast te stellen of ruminatie geassocieerd is met een vermijding van de (pijnlijke) realiteit van het verlies. Op dit moment analyseren we de resultaten van het eerste experiment en wordt het tweede experiment voorbereid. In deel 3 zullen op basis van de resultaten van de eerste twee delen, en op beide theoretische conceptualisaties van ruminatie, twee interventies ontwikkeld, die tegen elkaar getoetst zullen worden. Deze interventies worden op dit moment ontworpen.