The risks of conditional reimbursement: stopping can be more difficult than not starting!
Verslagen
Eindverslag
Steeds vaker is er sprake van voorwaardelijke toelating van medische interventies tot het verzekerde pakket. Dat betekent dat deze interventies (medicijnen, operaties, diagnostische tests, etc.) tijdelijk worden vergoed. Tijdens die periode van vergoeding wordt dan bijvoorbeeld nader gekeken of de interventies in de praktijk goed werken of doelmatig zijn. Op zichzelf is dat een goede ontwikkeling voor beleidsmakers. Immers, ze kunnen dan niet alleen 'ja' of 'nee' zeggen, maar ook onder voorwaarden 'ja' zeggen en later dat besluit opnieuw bezien.
De vraag is echter hoe realistisch en wenselijk het is om een middel dat een tijd vergoed is geweest, als bijvoorbeeld blijkt dat het in de praktijk niet doelmatig werkt, weer uit het pakket te halen. Is stoppen met vergoeden niet veel moeilijker dan er niet mee starten? Dit project heeft daarnaar gekeken.
Zowel uit de relevante literatuur als uit interviews met beleidsmakers en anderen bleek dat er nog veel haken en ogen aan het instrument van voorwaardelijke toelating zitten.
Ook uit een grootschalig onderzoek onder beleidsmakers en de algemene bevolking bleek dat de keuze om iets niet te gaan vergoeden eerder wordt gemaakt dan om iets uit het pakket te halen.
Steeds vaker wordt voorwaardelijke vergoeding van jieuwe medische technologie gebruikt als instrument in het pakketbeheer. Een risico daarvan is dat voorwaardelijke vergoeding kan leiden tot het stopzetten van vergoedingen, terwijl deze al in de praktijk wordt toegepast.
Dat verandert de beleidsbeslissing van iets niet in het pakket doen dat er nog niet in zat naar iets uit het pakket halen dat er al wel in zat. Het laatste zal meer als verlies worden gezien, en daarmee in beleidsbeslissingen wellicht zwaarder wegen. Het is de vraag hoe realistisch en haalbaar stoppen van bestaande vergoedingen is.
In dit project bezien we dit op drie manieren:
(i) Door het bezien van de voorwaarden waaronder voorwaardelijke vergoeding haalbaar wordt geacht door beleidsmakers.
(ii) Door te achterhalen hoe sterk het verschil is tussen het stopzetten van bestaande vergoeding en het niet starten van nieuwe vergoeding bij beleidsmakers
(iii) Door te achterhalen hoe sterk het verschil is tussen het stopzetten van bestaande vergoeding en het niet starten van nieuwe vergoeding bij het algemene publiek.