Straatzaken in de wijk
Achtergrond
Ieder mens, dus ook dak- en thuislozen, wil correct benaderd en bejegend worden. Vooroordelen zitten daarvoor helaas nog vaak in de weg. Dak- en thuislozen worden nog vaak niet gezien als mensen die in een stad verblijven en deel uit maken van de samenleving, maar als mensen die eng, verslaafd, crimineel of vies zijn. Terwijl ook zij gewoon gegroet willen worden op straat en gewoon een praatje willen maken.
Doelstelling
Dit project wil op een laagdrempelige en toegankelijke manier in gesprek gaan over (zelf)stigma, met als doel meer openheid, bewustwording, begrip, bevorderen van het welzijn, tegengaan van stigma en bevorderen van acceptatie in de wijk. Hierbij worden de StigmaTools ingezet als methodiek.
In een periode van 10 maanden, worden 16 activiteiten georganiseerd in 2 a 3 verschillende wijken in Arnhem en Nijmegen. Het zijn laagdrempelige en soms ook ludieke ontmoetingen, deze worden georganiseerd en uitgevoerd door ervaringsdeskundige dak- en thuislozen samen met wijkbewoners.
Door de ontmoetingen tussen mensen uit de wijk, de vrijwilligers en (ex) dak- en thuislozen, leert men elkaars wereld kennen, krijgen dak- en thuislozen een gezicht in de wijk en worden stigma’s verminderd. De acceptatie in de wijk wordt bevorderd. De dak- en thuislozen voelen zich weer gezien en het sociale en psychische welzijn is verbeterd.
Samenwerking
Dit is een initiatief van Straatzaken Arnhem, netwerk van mensen die zelf dak- en/of thuisloos zijn (geweest). Daarnaast zijn wijkbewoners en ervaringsdeskundige vrijwilligers van Vitale Verbindingen, De Nieuwe Hommel, Inloophuis St Marten en Klarendal, het JONAhuis, Maatschappelijke opvang Het Droombankje, 24 uurs opvang Schependomlaan Nijmegen en Iriscovery betrokken.
Of het nu een praatje bij de soepkar in Arnhem is, een kerstbal met een wens of een buddy voor een jongere zonder thuis of dak boven zijn hoofd. Stuk voor stuk zijn de activiteiten van Straatzaken in de Wijk bedoeld om verder te kijken. Voorbij vooroordelen en stigma.
Bekijk dit artikel uit de interviewreeks Lokale initiatieven dak- en thuisloosheid