Mucopolysaccharidosis type II: Natural course, effects of enzyme therapy and health economic aspects. Long-term follow-up of untreated patients and patients receiving commercially available Idursulfase (Elaprase)

Mucopolysaccharidosis type II (MPS II)) of de ziekte van Hunter (MPS II) is een zeldzame progressive lysosomale stapelingsziekte die ontstaat door een tekort aan het enzym iduronaat-2-sulfatase. Veel voorkomende symptomen zijn o.a. verminderde overleving, grote lever en milt, verminderde groei, skelet en gewrichtsvervormingen, grove gelaatstrekken, KNO problemen en obstructie van de luchtwegen, verminderd gehoor, hartfalen door klepafwijkingen, myelum compressie en vaak mentale retardatie. Op dit moment kennen we in Nederland 16 patiënten, waarvan er 10 bekend waren in het Erasmus MC ten tijde van het doelmatigheidsonderzoek (2007-2011). Alle patiënten met MPS II worden verwezen naar het Erasmus MC, Centrum voor Lysosomale en Metabole ziekten, te Rotterdam, het nationale expertise centrum voor de toepassing van enzymtherapie voor de ziekte van Pompe, MPS I (samen met het AMC), MPS II en MPS VI. Sinds 2007 wordt behandeling met Elaprase vergoed via de Beleidsregel Weesgeneesmiddelen. Elaprase is het eerste en tot nu toe enige beschikbaar geneesmiddel voor MPS II. Het doel van de behandeling met Elaprase is het erfelijk tekort aan iduronaat-2-sulfatase op te heffen en daarmee de stapeling van Glycosaminoglycanen (GAG’s) en klinische manifestaties van de ziekte tegen te gaan. Het doelmatigheidsonderzoek, dat op verzoek van CVZ werd uitgevoerd, werd van 2008-2011 ondersteund door ZonMw. Sinds de registratie van Elaprase worden patiënten met MPS II doorlopend gevolgd in een open label prospectief observationeel follow-up onderzoek. Dit betekent dat er op dit moment nog steeds data verzameld worden en nieuwe patiënten geïncludeerd. De studie had de volgende doelstellingen: • Het vaststellen van de (lange-termijn) effecten en veiligheid van enzymvervangingstherapie met Elaprase in de Nederlandse patiëntenpopulatie met MPS II (de ziekte van Hunter) • Het ontwikkelen van een kosteneffectiviteitsmodel, dat de kosten en effecten van ERT behandeling vergelijkt met kosten en effecten in een situatie zonder ERT. Methoden Alle patiënten die bekend waren in het Erasmus MC werden geïncludeerd in de studie en gevolgd via een gestandaardiseerd protocol dat door de medisch ethische commissie van het Erasmus MC werd goedgekeurd. Voor de in dit rapport beschreven resultaten werden patiënten gevolgd van 2007 t/m 2011. Dit onderzoek is voortgezet en nieuwe resultaten zijn op dit moment in bewerking voor publicatie. Om de klinische effecten van behandeling te evalueren werd informatie verzameld voor een groot aantal parameters o.a. lever en milt grootte, longfunctie, bewegingsbeperking van de gewrichten, hartgrootte en functie, afwijkingen aan de hartkleppen, concentratie glycosaminoglycanen (GAGs) in de urine en gehoor en de aanwezigheid van antilichamen tegen Elaprase. Daarnaast werd kwaliteit van leven gemeten met behulp van de TACQOL, de TAPQOL en de EQ-5D. De kosteneffectiviteitstudie werd uitgevoerd in samenwerking met het iMTA (institute for Medical Technology Assessment). De kosteneffectiviteitanalyses werden uitgevoerd met behulp van een kosteneffectiviteitsmodel dat werd ontwikkeld voor dit doel. In het kosteneffectiviteitmodel zijn schattingen met betrekking tot overleving, kwaliteit van leven en kosten gebaseerd op het uitkomsten onderzoek. Resultaten Van 10 Nederlandse patiënten werden 9 patiënten behandeld met Elaprase in een dosering van 1.0 mg/kg/week, de patiëntenpopulatie bestaat uit 7 kinderen en 3 volwassenen. Vijf van de 7 kinderen hadden een mentale ontwikkelingachterstand bij start van ERT. De mediane follow-up was 3.5 jaar (range 2 maanden-9 jaar ). Gedurende follow-up (2007-2010) is geen van de patiënten overleden. Binnen de relatief korte follow-up periode werden positieve effecten van Elaprase vastgesteld op de schouderflexie, grootte van het hart, grootte van lever en milt, en de GAG concentratie. De incrementele kosten over een behandelperiode van 15 jaar werden geschat op €7.1 miljoen en de incrementele k