Sprint II

Trainingen volgen, maatschappelijke organisaties bezoeken, ontdekken wie je bent en wat je kan, een netwerk opbouwen, nieuwe vrienden maken én de wereld een beetje mooier maken? Jongeren deden het allemaal in 4 maanden bij MDT Sprint. Jongeren werkten ongeveer vijf uur per week mee aan projecten van maatschappelijke organisaties. Dit kon van alles zijn. De één voerde een onderzoek uit of organiseerde een evenement, de ander ging lobbyen voor betere voorlichting over huurtoeslag of werkte aan een plan voor het tegengaan van klimaatverandering.

Sprinters gaven aan dat zij zich erg thuis voelden bij NJR, de projectleider en bij elkaar. Zij konden zichzelf zijn en voelden zich gezien en gewaardeerd. Zeker in de periode dat corona een grote impact had en zorgde voor eenzaamheid en (financiële) onzekerheid onder jongeren, was dit een heel waardevol effect van MDT Sprint. Jongeren hadden iets om naar uit te kijken en hadden zin in hun Sprint.

"Sowieso was ik al op zoek naar iets om te doen, want toen was het natuurlijk ook al zoals nu met corona. Ik merkte dat ik vrijwel niets deed en ik wilde mezelf uitdagen en iets doen. Niet iets onzinnigs zoals bakken, ook al vind ik dat leuk, maar het heeft niet erg veel inhoud. Ik wilde iets doen wat ikzelf belangrijk vind". (Quote uit onderzoeksrapport InHolland)

De peer to peer activiteiten hebben veel positieve impact en inspiratie opgeleverd. De masterclass van Jonge Klimaatbeweging over campagne voeren werd bijvoorbeeld heel inspirerend gevonden. Zo maakt het werkbezoek aan het RIVM door de actualiteiten veel indruk op de deelnemers. De Sprinters kregen inzicht in de bredere werkzaamheden van het RIVM en hun kijk op het beleid rondom de coronapandemie werd hiermee genuanceerd. Soortgelijke activiteiten waarbij een inkijk plaatsvond in maatschappelijke organisaties werden leerzaam gevonden.

Jongeren leerden tijdens de verschillende onderdelen van MDT Sprint gesprekken aan te gaan en ontdekten dat zij samenwerkingen konden aangaan met mensen waarvan zij vooraf niet hadden verwacht dat ze elkaar konden versterken. Ook ervoeren de jongeren dat zij door samen te werken met elkaar en een opgebouwd netwerk hun invloed konden vergroten.

Een Sprinter vertelde over zijn contact met tweede kamerlid Sylvana Simons:
"(…) Het was toch wel redelijk ongemakkelijk, want zij is van een heel ander uitersten, maar dat was eigenlijk heel positief. Het was ook gewoon zakelijk. Dan ga ik weer naar Sylvana Simons toe. Ik heb met haar eigenlijk een heel positief gesprek gehad. Dat zij nog het meeste heeft gedaan voor ons, wat wij precies wilden. Terwijl het me in eerste opzicht helemaal niets leek. Uiteindelijk heeft zij dat toch wel goed gedaan (…) dat het bespreekbaar werd gemaakt in de Kamer. Andere politici waren er wel, maar die waren er toch een beetje huiverig over. Zij deed het wel, als een van de weinigen, het echt in de kamer bespreekbaar maken. Dus dat is heel positief. Ik had het wel van haar verwacht. Maar ik had nooit in mijn hele leven durven denken dat ik een samenwerking zou hebben met Sylvana Simons". (Quote uit onderzoeksrapport InHolland)