De effectiviteit van antenataal toegediende corticosteroïden bij diermodellen van foetale groeirestrictie.
Vroege foetale groeirestrictie wordt frequent veroorzaakt door placentadysfunctie. Placentadysfunctie resulteert in een chronisch zuurstoftekort en uiteindelijk intra-uteriene vruchtdood. Om dit te voorkomen wordt de baring in de premature periode geïnduceerd, meestal via een sectio caesarea. Om het risico op neonatale morbiditeit en mortaliteit dat gepaard gaat met prematuriteit te verlagen wordt antenataal een kuur van corticosteroïden toegepast.
Bij ‘normaal’ gegroeide foetussen wordt een positief effect van corticosteroïden beschreven op longfunctie en overleving, maar voor FGR is dit onbekend. De hoofdvraag van het onderzoek luidt: ‘Wat is de effectiviteit van corticosteroïden op de neonatale uitkomst bij zwangerschappen gecompliceerd door foetale groeirestrictie in diermodellen?’ Als belangrijkste eindpunten in de diermodellen zullen mortaliteit en long- en breinontwikkeling worden meegenomen.
Daarnaast is het doel van deze SR de volgende subvragen te onderzoeken:
- Wat is de kwaliteit van gepubliceerde dierstudies, gebruikmakend van de SYRCLE ‘risk of bias tool for animal studies’? Welk diermodel is het meest geschikt voor het vaststellen van de effecten van corticosteroïden bij foetale groeirestrictie?
- Zijn de effecten van corticosteroïden verschillend: - naarmate de ernst van foetale groeirestrictie toeneemt;
- per diermodel - Bestaat er een dosis-effect relatie tussen de dosering van corticosteroïden en de effecten op de neonaat?