De rol van telemedicine en zorg op afstand voor het verhogen van de pandemische weerbaarheid
Tijdens de COVID-19 pandemie hebben patiënten op verschillende digitale manieren contact gehouden met hun zorgverleners, waardoor ze op een veilige wijze verbonden bleven. Deze vorm van ‘zorg op afstand’ werd echter niet altijd door alle patiënten geprefereerd. De vraag is nu hoe in de toekomst de opties voor ‘telemedicine’ het beste ingezet kunnen worden om patiënten zo goed mogelijk te helpen.
Doel
In dit onderzoek worden de kwantitatieve voorkeuren voor telemedicine van patiënten samengevoegd. Deze informatie wordt verzameld binnen verschillende patiëntenverenigingen en lopende populatieonderzoeken. Bovendien worden de gegevens aangevuld met kwalitatieve informatie van patiëntvertegenwoordigers.
Resultaten
Het onderzoek laat zien dat de belangstelling voor telemedicine onder patiënten duidelijk aanwezig is, maar sterk varieert afhankelijk van individuele kenmerken, zorggerelateerde factoren en de fase binnen het zorgtraject. Een persoonsgerichte benadering is daarom gewenst, waarbij het belangrijk is dat de keuze voor virtuele of fysieke consultatie systematisch wordt aangeboden en geëvalueerd door zorgverleners, zodat gezamenlijke besluitvorming mogelijk wordt.
Daarnaast is het cruciaal om te bewaken dat bestaande gezondheidsverschillen niet verder worden vergroot. Een betere toegang tot telemedicine komt namelijk vooral ten goede aan mensen met hogere gezondheidsvaardigheden, waardoor ongelijkheid in zorgtoegang kan toenemen als dit niet zorgvuldig wordt gemonitord en ingericht.