Van bemoeizorg naar behoeftezorg - de brug naar inclusie en zingeving

Niet elke Amsterdammer met onbegrepen gedrag wil hulp. Hierdoor blijft een groep Amsterdammers buiten beeld van de zorg, terwijl hun situatie vaak verder verslechtert. Aan de hand van een participatief actieonderzoek wordt een werkwijze ontwikkeld waarbij ervaringsdeskundigen de tijd en ruimte krijgen om contact te leggen en vertrouwen op te bouwen met deze groep Amsterdammers. Vanuit dit vertrouwen kunnen latente hulpvragen zichtbaar worden en wordt een brug geslagen naar passende formele of informele ondersteuning.

Doel

Dit project onderzoekt, ontwikkelt en test een werkwijze waarin presentiegericht werken en ervaringsdeskundigheid centraal staan. Het doel is om beter aan te sluiten bij de behoeften van mensen met onbegrepen gedrag en tegelijkertijd een brug te slaan met zowel het formele als informele zorgnetwerk.

Aanpak/werkwijze

Eerst interviewen we de doelgroep, hun informele netwerk en professionals om inzicht te krijgen in behoeften en mogelijke randvoorwaarden voor de werkwijze. Op basis hiervan ontwikkelen we samen met partners een werkwijze waarin presentiegericht werken en ervaringsdeskundigheid centraal staan. Via de Wijk-GGD wordt de doelgroep warm overgedragen aan ervaringsdeskundigen van de Regenboog Groep. Zij krijgen voldoende ruimte en ondersteuning om een vertrouwensband op te bouwen met circa 20–30 Amsterdammers en zo uiteindelijk de verbinding met het formele en informele zorgnetwerk te versterken. De werkwijze wordt in een pilot via participatief actieonderzoek cyclisch geëvalueerd en doorontwikkeld.

Samenwerkingspartners

Voor dit project werken de Regenboog Groep, Lichthuis Amsterdam en Cliëntenbelang Amsterdam samen met de GGD Amsterdam. Dit samenwerkingsverband kan gedurende het project worden uitgebreid met, bijvoorbeeld partners in de sociale basis, huizen van de wijk of de ggz.

(Verwachte) resultaten

Het project resulteert in een doorontwikkelde werkwijze om duurzaam contact te leggen met deze doelgroep en maakt inzichtelijk welke rollen en randvoorwaarden daarbij nodig zijn. Het laat zien wat wel en niet werkt en welke bijdrage ervaringsdeskundigen, partners in de sociale basis en formele zorgpartners kunnen leveren. Het slaat een brug tussen enerzijds mensen met onbegrepen gedrag in een sociaal isolement met ernstige zorgtekorten en anderzijds het formele en informele netwerk. Daarmee draagt het bij aan kwaliteit van leven, zingeving en sociale inclusie. De ambitie is om deze werkwijze later ook regionaal en bovenregionaal toe te passen.