Inclusieve implementatie van Helder in Gesprek en bijbehorende prakwijzer.

Aanleiding

Steeds meer mensen met cognitieve klachten bezoeken een geheugenpolikliniek. Dit zijn mensen met dementie, milde cognitieve stoornissen of subjectieve cognitieve achteruitgang. Voor persoonsgerichte zorg is het belangrijk dat zorgverleners niet alleen aandacht hebben voor diagnose, maar ook voor persoonlijke vragen, wensen en zorgen van mensen met cognitieve klachten en naasten. 

In de praktijk blijkt persoonsgerichte communicatie echter niet vanzelfsprekend. Mensen vinden het moeilijk om vooraf te bedenken wat zij willen bespreken, of om tijdens het consult aan te geven wat voor hen belangrijk is. Binnen een eerder ZonMw-project is daarom de gesprekstool Helder in Gesprek (HiG) ontwikkeld. 

Resultaten laten zien dat HIG mensen helpt zich beter voor te bereiden op het gesprek met hun zorgverlener en zich meer gehoord te voelen. De behoefte aan persoonsgerichte communicatie is extra groot bij mensen met een verhoogd risico op dementie: mensen met een migratieachtergrond. HiG is nog niet geïmplementeerd bij deze doelgroep.

Doel

Het doel is om HiG duurzaam te implementeren in geheugenpoliklinieken bij een diverse groep mensen met cognitieve klachten, namelijk met een migratieachtergrond. We brengen in kaart welke aanpassingen en randvoorwaarden nodig zijn om HiG voor deze doelgroep toegankelijk en passend te maken. 

De ervaringen met implementatie worden benut om het gebruik van HiG in geheugenpoliklinieken te bevorderen. Daarnaast ontwikkelen we een praktijkwijzer die zorgprofessionals ondersteunt bij het inzetten van HiG in de praktijk, zodat persoonsgerichte communicatie een vast onderdeel wordt van inclusieve dementiezorg.

Aanpak

De implementatie van HiG volgt het Knowledge-to-Action-framework en omvat 4 fasen. 1) Het in kaart brengen van behoeften, ervaringen en implementatievoorwaarden en bepalen hoe, waar en door wie HiG wordt aangeboden. 2) HiG daadwerkelijk toepassen bij mensen met een migratieachtergrond en waar nodig samen met patiënten, naasten en zorgprofessionals aanpassen. 3) Evalueren van het gebruik van HiG in de praktijk en belemmerende en bevorderende factoren in kaart brengen, zodat de implementatie gericht kan worden bijgestuurd en versterkt. 4) Opgedane ervaringen en inzichten, aangevuld met input uit focusgroepen, vertalen naar een HiG-praktijkwijzer voor gebruik, borging en verspreiding.

Samenwerkingspartners

Het project wordt uitgevoerd door Amsterdam UMC in samenwerking met Vilans, het Nederlands Geheugenpoli Netwerk, geheugenpolikliniek Amsterdam UMC, en designbureau Kaliber. Hierbij bouwen we voort op samenwerking tijdens het eerdere ZonMW-project waarin de HiG tool is ontwikkeld. 

Mensen met een migratieachtergrond en cognitieve klachten, naasten en zorgprofessionals (neuropsychologen, verpleegkundigen en casemanagers) zijn gedurende het project betrokken als co-creatiepartners en ervaringsdeskundigen. Door wetenschappelijke, praktijkgerichte en ervaringskennis te combineren, richt deze samenwerking zich op het implementeren van HiG bij mensen met een migratieachtergrond, waarvoor op de geheugenpoli momenteel weinig passende tools beschikbaar zijn.

Verwachte resultaten

Het project leidt tot daadwerkelijke toepassing van HiG bij mensen met een migratieachtergrond en cognitieve klachten binnen deelnemende geheugenpoliklinieken. De implementatie levert inzicht op in effectieve implementatiestrategieën en randvoorwaarden voor inclusief gebruik, een waar nodig aangepaste en toegankelijke versie van HiG en een praktijkwijzer voor verdere implementatie, borging en verspreiding. 

Hierdoor kunnen zorgprofessionals persoonsgerichte communicatie beter toepassen bij een diverse patiëntenppulatie. Mensen met een migratieachtergrond en cognitieve klachten en naasten worden beter ondersteund om hun vragen en behoeften te bespreken. Dit draagt bij aan meer patiënt-empowerment, betere patiëntervaringen en aan toegankelijke, inclusieve en persoonsgerichte dementiezorg.