An Algorithm to Predict the Best Treatment for Disruptive Behaviour Problems Each Child

Doel van het project was (i) het identificeren van individuele verschillen tussen gezinnen met kinderen met gedragsproblemen in risicofactor relevantie, maakbaarheid en acceptatie en (ii) deze kennis te gebruiken om ouders en hulpverleners te helpen om samen te beslissen over welke behandelcomponenten worden ingezet. De belangrijkste resultaten mbt risicofactor relevantie zijn dat positieve betrokkenheid van ouders voor alle gezinnen even relevant was en positieve bekrachtiging, harde discipline en niet-gewelddadige discipline voor sommige gezinnen relevanter waren dan voor andere gezinnen. Harde discipline was bijvoorbeeld relevanter voor gezinnen met kinderen met meer sociaalemotionele problemen en voor gezinnen met oudere kinderen. De belangrijkste resultaten mbt risicofactor maakbaarheid zijn dat meer ouderlijk gebruik van beloningen, minder fysiek straffen, minder verbale hardheid en het consistenter doorvoeren van gepland negatieve consequenties maakbaar waren op een manier die relevant is voor behandeleffectiviteit. Ouderlijk gebruik van complimenten bleek niet maakbaar op een manier die voorspellend was voor behandeleffectiviteit. De belangrijkste resultaten mbt risicofactor acceptatie zijn dat ouders geen sterke voorkeur lijken te hebben voor één van de drie behandelcomponenten. Gezinnen met meer sociodemografische risicofactoren en gezinnen met minder gevoelens van opvoedcompetentie en ouderlijke warmte hadden minder vertrouwen in elk van de behandelcomponenten. Algehele niveaus van acceptatie waren echter ook bij deze gezinnen relatief hoog. In samenwerking met andere ZonMw projecten is een keuzehulp ontwikkeld die professionals kunnen gebruiken om samen met ouders te beslissen over welke behandelcomponenten worden ingezet bij gedragsproblemen bij jonge kinderen. Deze keuzehulp is voor hulpverleners en ouders vrij beschikbaar via het Nederlands Jeugdinstituut.