Behandelen van gedragsproblemen bij kinderen in multi-probleem gezinnen: In-Vivo coaching in Parent-Child Interaction Therapy (PCIT) geanalyseerd
Dit onderzoeksproject focust zich op de werkzame elementen van de Parent-Child Interaction Therapy (PCIT), één van de weinige interventies voor jonge kinderen met gedragsproblemen en hun ouders waarbij aangetoond is dat het risico op kindermishandeling verkleind wordt. Bij PCIT wordt gebruik gemaakt van in-vivo (ofwel live) coaching ten behoeve van gedragsverandering bij de ouder (vergroten ouderschapsvaardigheden, vermindering ouderlijke stress) en bij het kind (vermindering gedragsproblemen) om de ontwikkelkansen van het kind te vergroten. De coaching wordt door de therapeuten zelf als een zeer effectief onderdeel gezien, echter is er weinig zicht op het gebruik en de effectiviteit van de verschillende coachingstechnieken. Het doel binnen dit project was om -via observatie en door de visie van de therapeut zelf- het inzicht te vergroten in de mate van effectiviteit van de verschillende coachingstechnieken.
Resultaten
Uit de resultaten blijkt dat er voornamelijk door therapeuten gebruik wordt gemaakt van positieve bekrachtiging in de vorm van gerichte en algemene complimenten door therapeuten. Tevens wordt het voordoen van positieve opvoedvaardigheden ook vaak ingezet als techniek door therapeuten, om zo ouders te stimuleren in het laten zien van een positieve opvoedvaardigheid. Er is echter geen verband gevonden tussen de coachingsvaardigheden van therapeuten en het voorkomen van kindermishandeling en het verminderen van gedragsproblemen.
Verslagen
Eindverslag
Dit onderzoeksproject focust zich op de werkzame elementen van de Parent-Child Interaction Therapy (PCIT), één van de weinige interventies voor jonge kinderen met gedragsproblemen en hun ouders waarbij aangetoond is dat het risico op kindermishandeling verkleind wordt. Bij PCIT wordt gebruik gemaakt van in-vivo (ofwel live) coaching ten behoeve van gedragsverandering bij de ouder (vergroten ouderschapsvaardigheden, vermindering ouderlijke stress) en bij het kind (vermindering gedragsproblemen) om de ontwikkelkansen van het kind te vergroten. De coaching wordt door de therapeuten zelf als een zeer effectief onderdeel gezien, echter is er weinig zicht op het gebruik en de effectiviteit van de verschillende coachingstechnieken. Het doel binnen dit project was om -via observatie en door de visie van de therapeut zelf- het inzicht te vergroten in de mate van effectiviteit van de verschillende coachingstechnieken. Uit de resultaten blijkt dat er voornamelijk door therapeut gebruik wordt gemaakt van positieve bekrachtiging in de vorm van gerichte en algemene complimenten door therapeuten. Tevens wordt het voordoen van positieve opvoedvaardigheden ook vaak ingezet als techniek door therapeuten, om zo ouders te stimuleren in het laten zien van een positieve opvoedvaardigheid. Er is echter geen verband gevonden tussen de coachingsvaardigheden van therapeuten en het voorkomen van kindermishandeling en het verminderen van gedragsproblemen.
In elke schoolklas in Nederland heeft gemiddeld één kind te maken met een vorm van kindermishandeling. Parent-Child Interaction Therapy (PCIT) is één van de weinige interventies voor jonge kinderen met gedragsproblemen en hun ouders waarvan is aangetoond dat het risico op kindermishandeling verkleind wordt.
Aangezien er nog weinig bekend is over de werkzame factoren van de coaching binnen de PCIT richt huidig onderzoeksproject zich op dit kernelement van de therapie met als doel om de effectiviteit van PCIT als behandeling voor gezinnen waarbij er sprake is van (risico op) kindermishandeling te verbeteren.
Binnen de rijke onderzoekstraditie van PCIT is een codeersysteem ontwikkelt dat specifieke therapeutische vaardigheden onderscheidt binnen de twee fases van de therapie, het Therapist-Parent Interaction Coding System (TPICS). Hierdoor wordt het mogelijk om te onderzoeken of er een relatie is tussen de coachingstechnieken van de therapeut en een toename van de opvoedvaardigheden bij ouders.
Wanneer de therapeut de coachingstechnieken effectiever inzet, kan therapieduur verkort worden en de opbrengsten toenemen (toename van opvoedvaardigheden en afname van gedragsproblemen bij het kind) mede omdat uitval mogelijk vaker voorkomen wordt. Het aanpakken van deze risicofactoren van kindermishandeling, heeft een preventief effect.