Beyond expectations: the effectiveness of a theory driven intervention to achieve and sustain optimal self-management in patients with type-2 diabetes

Type 2 diabetes is een steeds vaker voorkomende chronische ziekte die kan leiden tot ernstige complicaties. Om de ziekte goed in de hand te houden is het voor patiënten belangrijk om bepaalde leefregels in acht te nemen met betrekking tot zelfzorg (e.g., het nemen van medicatie en het controleren van de bloedglucose), voeding, en lichaamsbeweging. Hoewel de meeste diabetes patiënten zich hier goed van bewust zijn en hun leefstijl ook graag wíllen veranderen, blijkt het in de praktijk toch vaak moeilijk om van aangeleerde gewoontes af te stappen. In dit onderzoek testen we de effectiviteit van een self-management interventie voor type 2 diabetespatiënten die gericht is op het verbeteren van proactive coping vaardigheden. Met behulp van een 5-stappen plan worden patiënten geholpen i) haalbare, concrete doelen te stellen; ii) voorwaarden en mogelijke barrières voor het behalen van hun doelen te identificeren; iii) oplossingen te bedenken voor specifieke lastige situaties; iv) concrete actieplannen te formuleren; en v) hun vooruitgang te evalueren. Bovendien kijken we specifiek naar het nut van terugkombijeenkomsten om patiënten op gang te houden 1, 3 en 6 maanden na het beëindigen van de basiscursus. We vergelijken hierbij de effectiviteit van terugkombijeenkomsten die zich richten op kleine concrete doelen (zoals in de basisinterventie) versus terugkombijeenkomsten die zich richten op meer uitdagende, hogere orde doelen. De vraagstelling voor het project was drieledig: 1. Wat is de effectiviteit van de self-management interventie? Deze vraag kan worden opgedeeld in 3 subvragen: i) In hoeverre is de self-managementinterventie effectief in het verbeteren van zelfzorgactiviteiten bij type 2 diabetes patiënten? ii) Wat is hierbij de toegevoegde waarde van de terugkombijeenkomsten? iii) Zijn terugkombijeenkomsten die zich richten op meer uitdagende doelen effectiever dan terugkombijeenkomsten die zich blijven richten op kleinere doelen? 2. Wat is het onderliggende mechanisme voor de werking van de interventie? Zijn proactive coping vaardigheden de mediërende factor voor het effect van de interventie op zelfzorgactiviteiten? 3. Is de effectiviteit van de interventie gelijk voor participanten van verschillende achtergronden?