Chronische nierziekten: van periodiek meten naar actief monitoren
Naar schatting krijgt 10% van de Nederlanders een chronische nierziekte, wat overeenkomt met 1,7 miljoen nierpatiënten. Na de diagnose van een chronische nierziekte is behandeling er veelal op gericht om verdere progressie van de nierziekte te vertragen/voorkomen waarbij de patiënt periodiek (variërend van maandelijks tot jaarlijks) onder controle staat bij een specialist. Een nadeel van deze aanpak is de one-off meting die wordt uitgevoerd tijdens een periodieke contact-moment, op basis waarvan een behandelplan geïnitieerd en geoptimaliseerd kan worden. Het IMDI-project had als doel om een proof-of-concept aan te tonen voor een lab-on-a-chip technologie die het mogelijk maakt om thuis de urine te monitoren op biomarkers die indicatief zijn voor de progressie van chronische nierziekte.
Tot dusver is de proof-of-concept aangetoond. Wel moet de stabiliteit van de chip nog verbeterd worden om labmetingen te kunnen evenaren.
Verslagen
Eindverslag
Naar schatting heeft 10% van de Nederlanders chronische nierschade, wat overeenkomt met 1.7 miljoen nierpatiënten. Na diagnose van een chronische nierziekte is behandeling er veelal op gericht om verdere progressie van de nierziekte te vertragen en daar waar mogelijk te voorkomen. De huidige behandeling bestaat enerzijds uit het doorvoeren van leefstijlaanpassingen (bijvoorbeeld minder zout) en anderzijds uit het toepassen van medicatie, waarbij de patiënt periodiek (variërend van maandelijks tot jaarlijks afhankelijk van het ziektestadium) onder controle staat bij een nefroloog (nierarts). Tijdens deze periodieke controles wordt de progressie van de nierziekte gemeten, waarbij de uitkomsten al dan niet leiden tot een aangepast behandelplan. Alhoewel deze aanpak in combinatie met vroege opsporing van patiënten met chronische nierziekten succesvol is, kleven er belangrijke nadelen aan deze aanpak. Allereerst wordt het behandelplan volledig bepaald door een one-off meting die uitgevoerd wordt tijdens het periodieke contactmoment. Daarnaast dient deze one-off meting ook als graadmeter voor de ziekteprogressie en de effectiviteit van de voorgeschreven behandeling. Een meer optimale aanpak van het in kaart brengen van nierziekteprogressie en het analyseren van de effectiviteit van de behandeling zou gerealiseerd kunnen worden door de patiënt en zorgverlener gezamenlijk in staat te stellen om onafhankelijk van periodieke controles nierfunctie te laten monitoren.
Het IMDI-projectvoorstel had als doel om een proof-of-concept aan te tonen voor een lab-on-a-chip technologie die het mogelijk maakt om thuis de urine te monitoren op biomarkers die indicatief zijn voor de progressie van chronische nierziekten, zodat door interventies zorguitkomsten geoptimaliseerd kunnen worden, wat leidt tot verhoogde patiënttevredenheid, afname in de vraag naar dure zorg en daarmee betere zorg per geïnvesteerde euro.
Tot dusver heeft dit project geleid tot de volgende resultaten/conclusies:
- Het meten van klinisch relevante concentraties albumine in urine als voorspeller van chronische nierziekte is mogelijk met de fotonica lab-on-a-chip technologie.
- De stabiliteit van de chip zal verbeterd moeten worden om de best-practice lab-metingen te kunnen evenaren.
- Apothekers zijn in potentie een belangrijke stakeholder in het zorgveld voor het realiseren van een gedecentraliseerd testnetwerk ten behoeve van screening en monitoring doeleinden op korte termijn.
- De screening (secundaire preventie) van patiënten met nierschade met behulp van albumine is kosteneffectief, mits de kosten per meting onder de € 67,- blijven.
- Het monitoren (tertiaire preventie) van de patiënten met chronische nierschade heeft de potentie om kosten te besparen indien een reductie in progressie wordt gerealiseerd (van nierschade fase 3 naar nierschade fase 4) van 10%.