Clinical effectiveness and cost-effectiveness of prophylactic cranial irradiation (PCI) for radically treated stage III non-small cell lung cancer: A meta-analysis on updated individual patient data of randomized phase III trials

Profylactische bestraling van de hersenen (PCI) wordt als standaardtherapie toegepast bij patiënten met kleincellige longkanker omdat het de kans op de ontwikkeling van hersenmetastasen vermindert en de overleving verbetert. Deze overlevingswinst (ten opzichte van patiënten die geen PCI kregen) werd pas geobserveerd na circa 2 jaar. Gezien de aangetoonde winst van PCI bij kleincellige longkanker, richt het huidige project zich op de toevoeging van PCI (aan de standaardbehandeling) voor niet-kleincellige longkanker (NSCLC). Circa 30% van de patiënten met stadium III (niet-uitgezaaide) niet-kleincellige longkanker ontwikkelt hersenmetastasen. Dit kan door de toevoeging van PCI aan de standaardbehandeling met twee derden worden verminderd. Bij deze patiënten is er echter nooit een overlevingswinst (gerelateerd aan PCI) aangetoond, mogelijk omdat de follow-up van de beschikbare studies meestal beperkt was tot ongeveer één jaar, wat te kort zou kunnen zijn om een baat te vinden en/of omdat elke individuele studie te klein is om een verschil in overleving te vinden. Omdat de winst van PCI bij patiënten met stadium III niet-kleincellige longkanker onzeker is, zowel wat betreft overleving als kosteneffectiviteit, willen we dat in dit project uitzoeken. Onze hypothese is dat de toevoeging van PCI bij stadium III niet-kleincellige longkanker zal resulteren in een verbetering van uitkomsten (o.a. overleving en doelmatigheid) ten opzichte van de huidige standaard zorg (zonder PCI). Door gebruik te maken van de individuele patiënten data met een geüpdatete follow-up uit alle gerandomiseerde studies die PCI vergeleken met observatie wereldwijd, zullen we voldoende patiënten met lange follow-up hebben om de onderzoeksvragen te beantwoorden. Voorlopige resultaten laten zien dat PCI resulteert in statistisch significante winst in incidentie van hersenmetastasen en progressie vrije overleving ten opzichte van de huidige zorg (zonder PCI) voor niet-kleincellig longcarcinoom. Tevens resulteert PCI in verglijkbare kwaliteit van leven ten opzichte van de huidige zorg (impact van PCI gerelateerde bijwerkingen lijken te worden gecompenseerd door reductie in hersenmetastasen). Alhoewel er een minimale lange termijn (10 jaar) winst in overleving is, is dit niet significant en is de vraag of dit klinisch relevant is. Vanuit een kosteneffectiviteit oogpunt is de toevoeging van PCI duurder maar ook effectiever (dan de huidige zorg zonder PCI), gekeken naar de gunstige kosteneffectiviteitsratio kan worden gesteld dat PCI waar voor zijn geld levert.   Alhoewel de doelmatigheid van PCI voor NSCLC gunstig is, het de progressie-vrije overleving verbeterd en het aantal hersen metastasen verminderd, kan niet worden geconcludeerd dat PCI de algemene overleving (primaire eindpunt) verbeterd voor NSCLC. Dit maakt het formuleren van strikte aanbevelingen voor het gebruikt van PCI onwenselijk en daarom wordt aanbevolen om PCI voor NSCLC als een optie te overwegen, afhankelijke van patiënten voorkeuren. Hierbij is het ook van belang om subgroepen te onderscheiden met een hogere/lagere kans op neurocognitieve achteruitgang (bijvoorbeeld op basis van leeftijd).