Cost-effectiveness of tailoring anticoagulant therapy by D-Dimer testing in patients with venous thromboembolism as compared to care-as-usual: the VISTA study.
Het is onduidelijk hoe lang patiënten na een trombosebeen of longembolie bloedverdunners moeten gebruiken. Voortgezette behandeling voorkomt een nieuwe trombose. Maar gebruik van antistollingsmiddelen geeft kans op bloedingen. Een lastige keuze voor arts en patiënt. Een bloedtest (D-dimeer), geslacht en locatie van de eerste trombose voorspellen het risico op een tweede trombose. Is het risico hoog, dan is langdurige behandeling zinvol.
De VISTA studie onderzocht of gebruik van deze nieuwe voorspelmethode dokters helpt om betere keuzes te maken over het wel of niet verlengen van gebruik van bloedverdunners, en of het kosteneffectief is. Het onderzoek liet zien dat het risicomodel goed kan aangeven bij welke patiënten het risico op terugkeer van ziekte laag is, maar dat gebruik van het model bij alle patiënten niet zorgde voor minder terugkeer van ziekte, vergeleken met gebruikelijke zorg (geen gebruik van het risicomodel). Toekomstig onderzoek is nodig om nog beter te kunnen voorspellen bij welke patiënten de trombose terugkeert en bij wie niet.
Producten
Auteur: Geersing GJ, Hendriksen JMT, Zuithoff NPA, Roes KC, Oudega R, Takada T, Schutgens REG, Moons KGM.
Magazine: PLoS Med. 2020 Jun 26;17(6)
Link: https://doi.org/10.1371/journal.pmed.1003142
Verslagen
Eindverslag
Patiënten met een veneuze trombose hebben een grote kans op terugkeer van ziekte na staken van de behandeling. Verlenging van de behandeling met bloedverdunners kan dat risico verlagen, echter is er ook altijd een risico op een bloeding bij gebruik van bloedverdunners. Dokters willen daarom bij voorkeur alleen het gebruik van bloedverdunners verlengen als het risico op terugkeer van ziekte hoog is. In het Vista onderzoek is daarom gekeken of gebruik van een risicomodel dokters helpt om betere keuzes te maken over wel wel of niet verlengen van gebruik van de bloedverdunners.
Het onderzoek liet zien dat het risicomodel goed kan aangeven bij welke patiënten het risico op terugkeer van ziekte laag is, maar dat gebruik van het model bij alle patiënten niet zorgde voor minder terugkeer van ziekte, vergeleken met gebruikelijke zorg (geen gebruik van het risicomodel). Toekomstig onderzoek is nodig om nog beter te kunnen voorspellen bij welke patiënten de trombose terugkeert en bij wie niet.