De klinische toepassing van simulatoren bij het leren gebruiken van armprothesen

Armprothese-simulatoren na amputatie

Mensen die hun arm hebben verloren door een amputatie, krijgen (meestal) een prothese. Maar ongeveer 30 procent van hen gebruikt deze armprothese. Reden daarvoor is vaak dat ze de prothese beperkt kunnen gebruiken. Het nut ervan wordt niet alleen bepaald door de functie van de prothese, maar ook door de manier waarop de gebruiker met de prothese kan omgaan.

Het doel van dit project was om de revalidatie succesvoller te maken door het gebruik van armprotheses te verhogen. Dat gebeurt door het inzetten van armprothese-simulatoren bij de revalidatie van zowel volwassenen als kinderen. Deze simulator wordt gebruikt aan de zijde zonder amputatie. De gezonde arm kan daardoor direct na de amputatie getraind worden met de prothesesimulator. Nadat hier een training is gevolgd stellen onderzoekers vast of er zogenaamde transfereffecten optreden. We maken hiervoor gebruik van het principe van ‘transfer of learning’. Het is bekend dat door ‘transfer of learning’, motorische vaardigheden geleerd aan één zijde van het lichaam een positief effect kunnen hebben op het aanvangsniveau en de mate van leren van vaardigheden aan de andere zijde. Bij patienten met een armamputatie betekent dit dat zij op deze manier vaardigheden aan de geamputeerde zijde kunnen aanleren.

Dit onderzoek is uitgevoerd bij zowel gezonde volwassenen als kinderen. In beide gevallen bleek er een effect van het trainen van de niet geamputeerde zijde op de geamputeerde zijde. Dezelfde experimenten zijn ook gedaan bij twee volwassen patienten die net een amputatie hadden ondergaan. En bij tien patienten die al ervaring hadden met het aansturen van de prothese. HIer is gekeken welke invloed de training met de prothese heeft op de aansturing met de simulator aan de niet-aangedane arm.