Mobiele menu

Diversiteitsbeleid: aansturing en zelfsturing

Projectomschrijving

Ontoegankelijkheid en gebrek aan effectiviteit van voorzieningen voor migranten en hun kinderen vormt een hardnekkig probleem. In dit onderzoek werken de Kenniswerkplaats Tienplus en het Verwey-Jonker Instituut samen. Enerzijds worden bouwstenen aangedragen voor sturing op het verhogen van het bereik en de effectiviteit van voorzieningen voor migranten en hun nakomelingen, bijvoorbeeld door overheden. Anderzijds wordt er gewerkt aan het verankeren van beleid door het stimuleren van ‘zelfsturing’ van instellingen.

In deelstudie 1 staat de vraag centraal: Wat zijn de (on)mogelijkheden van aansturing van instellingen op diversiteit, bijvoorbeeld door de lagere overheden? In deelstudie 2 gaat het om de vraag hoe het voor instellingen inzichtelijker wordt wat diversiteitsbeleid ze kan opleveren. Wat is het rendement van dit beleid? Het beantwoorden van deze vragen is een belangrijke voorwaarde voor zelfsturing op diversiteit door instellingen. De activiteiten bestaan uit literatuurstudie, focusgroepgesprekken, expertmeetings en studie van voorbeeldpraktijken.

Producten

Titel: Divers, Slotpublicatie van het ZonMw-programma Diversiteit in het jeugdbeleid, juni 2012: Verankering van diversiteitsbeleid, pp.124-125.
Titel: Diversiteitsbeleid: aansturing en zelfsturing
Titel: Divers gestuurd
Auteur: Gilsing, R., Gruijter, M. de & Pels, T.
Link: http://www.verwey-jonker.nl/

Verslagen


Eindverslag

Het Verwey-Jonker Instituut onderzocht hoe er in de (preventieve) zorg voor jeugd structurele aandacht voor diversiteit kan komen. Ondanks de decennialange inspanningen voor ‘interculturalisering’ worden migrantengezinnen nog steeds minder goed bereikt en bediend dan andere gezinnen. Dit is te wijten aan een gebrek aan sturing, zowel in instellingen als door de overheid. Als financiering en aandacht verdwijnen, gaan ook de met veel moeite opgebouwde structuren en expertise verloren. Van verankering van diversiteitsbeleid is vaak nauwelijks sprake. In de meeste instellingen ontbreekt een (doordachte) visie op diversiteit en is er geen systematische aandacht voor een divers personeelsbeleid, het aanbod, de werkwijzen en (zelf)monitoring. Ook gemeenten zijn weinig bezig met de vraag hoe te sturen op diversiteitbeleid; zij laten dit vraagstuk doorgaans aan instellingen over.

Op bais van het onderzoek schreven de onderzoekers een beleidsadvies. Dit richt zich op de verankering van diversiteitbeleid. De impasse kan alleen worden doorbroken als overheid en instellingen hun verantwoordelijkheid nemen voor het bedienen van alle groepen. De auteurs doen aanbevelingen om systeemverantwoordelijkheid te bevorderen via wet- en regelgeving. Daardoor zullen gemeenten en instellingen sterker sturen op maatwerk in de zorg voor jeugd.

De ontoegankelijkheid van voorzieningen voor migranten vormt een hardnekkig probleem. De laatste decennia zijn lokaal vele activiteiten zijn ondernomen om de zorg voor jeugd sensitiever te maken voor de percepties en behoeften van ouders en jongeren van niet-westerse afkomst, maar de politieke erkenning en institutionele verankering van diversiteit als aandachtspunt in beleid en praktijk is nog lang geen feit. Het betreft een proces van lange adem dat nog veel investering vergt.
Een succesvol diversiteitsbeleid staat of valt met verankering in jeugdvoorzieningen. Deze is langs twee wegen te bereiken: enerzijds door sturing, bijvoorbeeld door overheden, op verhoging van bereik, toegankelijkheid en effectiviteit van deze voorzieningen voor migranten en hun nakomelingen, anderzijds door het stimuleren van ‘zelfsturing’ van instellingen op deze punten, onder meer door de onbrengsten ervan inzichtelijk te maken.
Beleidsstrategisch onderzoek is nodig om voor deze beide routes de bouwstenen aan te dragen. Deze studie onderzoekt de beide routes. In deelstudie 1 staat de vraag centraal: Welke zijn de (on)mogelijkheden van aansturing van instellingen op diversiteit, bijvoorbeeld door de lagere overheden? In deelstudie 2 gaat het om de vraag hoe voor instellingen duidelijker kan worden gemaakt wat diversiteitsbeleid hen kan opleveren. Waar bestaat de meerwaarde van diversiteitsbeleid uit? Beantwoording van deze vragen is een belangrijke voorwaarde voor zelfsturing op diversiteit door instellingen. Het onderhavige
onderzoek sluit aan bij en is ingediend vanuit de Kenniswerkplaats Tienplus(www.kenniswerkplaats-tienplus.nl). De methoden van onderzoek zijn literatuurstudie, focusgroepgesprekken en expertmeetings, evenals een aantal gevalsstudies van voorbeeldpraktijken.

Samenvatting van de aanvraag

De ontoegankelijkheid van voorzieningen voor migranten en hun nazaten vormt een hardnekkig probleem. Hoewel de laatste decennia lokaal vele activiteiten zijn ondernomen om het veld van zorg voor jeugd sensitiever te maken voor de percepties en behoeften van ouders en jongeren van niet-westerse afkomst, is de politieke erkenning en institutionele verankering van diversiteit als aandachtspunt in beleid en praktijk nog lang geen feit. Het betreft een proces van lange adem dat nog veel investering vergt. Een succesvol diversiteitsbeleid op landelijk en lokaal niveau staat of valt met verankering in jeugdvoorzieningen. Deze is langs twee wegen te bereiken: enerzijds door sturing, bijvoorbeeld door overheden, op verhoging van bereik, toegankelijkheid en effectiviteit van deze voorzieningen voor migranten en hun nakomelingen, anderzijds door het stimuleren van ‘zelfsturing’ van instellingen op deze punten. Beleidsstrategisch onderzoek is nodig om voor deze beide routes de bouwstenen aan te dragen. De hier voorgestelde studie, die zowel thema 6 als thema 7 in de call betreft, onderzoekt de beide routes. In deelstudie 1 staat de vraag centraal: Welke zijn de (on)mogelijkheden van aansturing van instellingen op diversiteit, bijvoorbeeld door de lagere overheden? (thema 7 van de call) In deelstudie 2 gaat het om de vraag hoe voor instellingen duidelijker kan worden gemaakt wat diversiteitsbeleid hen kan opleveren. Waar bestaat de meerwaarde van diversiteitsbeleid uit? Beantwoording van deze vragen is een belangrijke voorwaarde voor zelfsturing op diversiteit door instellingen (thema 6 van de call). De onderhavige aanvraag sluit aan bij en wordt ingediend vanuit de Kenniswerkplaats Tienplus, één van de drie academische werkplaatsen Diversiteit in het jeugdbeleid (www.kenniswerkplaats-tienplus.nl). De voorgestelde methoden van onderzoek zijn literatuurstudie, focusgroepgesprekken en expertmeetings (oa met de andere academische werkplaatsen Diversiteit in het Jeugdbeleid) en een aantal gevalsstudies van voorbeeldpraktijken. In het onderzoek wordt ruim aandacht gegeven aan verspreiding van de opgedane kennis naar partijen die er in de praktijk mee aan de slag kunnen.

Onderwerpen

Kenmerken

Projectnummer:
155010101
Looptijd: 100%
Looptijd: 100 %
2010
2012
Onderdeel van programma:
Gerelateerde subsidieronde:
Projectleider en penvoerder:
Dr. R.J.H. Gilsing
Verantwoordelijke organisatie:
Verwey-Jonker Instituut