Does helium protect the heart against ischaemia-reperfusion damage in patients with acute myocardial infarction?

Patiënten met een hartinfarct vanwege een afgeknelde kransslagader worden meestal behandeld door middel van een dotterbehandeling met of zonder het inbrengen van een stent. Ondanks deze behandeling zullen de hartcellen schade oplopen door te lang afgesloten te zijn van de bloedstroom. Uit experimenteel onderzoek is gebleken, dat het inademen van bepaalde narcosemiddelen en edelgassen de schade gunstig kan beïnvloeden. Doel van dit project was te bekijken of er bij patiënten met een acuut hartinfarct de cel schade door het inademen van helium gedurende de dotterbehandeling kan worden beperkt. Er was dus geen sprake van een vervangende behandeling, als meer van een extra bijkomende interventie in vorm van helium inademing. Nadeel van deze toepassing is dat er extra handelingen moeten worden verricht, en dat er extra gassen beschikbaar moeten zijn die met specifieke apparatuur kunnen worden toegediend. Ondanks deze extra inspanningen was op basis van de experimentele data te verwachten dat er een beschermend effect van helium kan worden aangetoond, waardoor deze extra inspanningen zouden kunnen worden gerechtvaardigd. In een andere studie bij Intensive Care patiënten na cardiopulmonale reanimatie konden we wel aantonen dat een behandeling met edelgassen in spoed patiënten mogelijk is. Doel van het project was een mogelijke reductie van schade in het myocard na toediening van helium tijdens een primaire percutane coronaire interventie (PCI) te beschrijven. In het begin werden er succesvol enkele patiënten met helium behandeld. Het grootste knelpunt was daarbij de logistiek bij deze patiëntencategorie. Het probleem lag echter in de categorie van patiënten: deze spoedpatiënten worden met weinig ruimte kort tevoren aangekondigd en moeten meteen worden geholpen. Een onverwacht probleem was het feit dat bij veel in aanmerking komende patiënten het tevoren afgesloten vat (kransslagader) al weer open was tijdens de PCI. Hierdoor is er een minder/geen effect van helium inademing te verwachten. Om te waarborgen dat alleen patiënten met een nog afgesloten vat in de studie worden geïncludeerd werd er bij alle mogelijk in aanmerking komende patiënten een niet-invasieve beademingsapparatuur voorbereid zo dat deze in geval van inclusie meteen gebruikt kon worden. Helaas hebben alle verbeterings maatregelingen er niet toe geleid dat er een redelijk acceptabel inclusie frequentie was en kon de studie niet binnen een redelijke tijd succesvol worden afgerond.