Een diagnostisch protocol voor duizeligheid bij bejaarden in de huisartsgeneeskundige praktijk.

Uit analyse van de gegevens van de tweede nationale studie naar klachten en verrichtingen in de huisartspraktijk blijkt dat duizeligheid vaak een aanleiding vormt voor een huisartsconsult, m.n bij ouderen. Met de leeftijd stijgt de incidentie van de op het spreekuur gerapporteerde klacht duizeligheid. Een op de elf mensen, ouder dan 65 consulteert de huisarts in een jaar tijd voor een nieuwe episode van duizeligheid. Bij ruim 40% van deze mensen kan de huisarts geen diagnose stellen. In de internationale wetenschappelijke literatuur is ook weinig empirisch diagnostisch onderzoek beschikbaar. We deden een systematische diagnostische review en legden de resultaten daarvan voor aan een internationaal deskundigenpanel met behulp van een gestructureerde Delphi procedure. Het panel selecteerde 21 diagnostische testen , die mogelijk van belang kunnen zijn bij de diagnostiek van duizeligheid. Het betreft zowel anamnestsche gegevens, als fysische diagnostiek als aanvullend functieonderzoek. Deze testen voerden we vervolgens uit bij 430 duizelige bejaarden en 120 niet duizelige controlepersonen, gematched op leeftijd en geslacht. De opbrengst van deze testen legden we voor aan een tweede deskundigenpanel om een diagnose te stellen, de prognose te schatten en de gevoeligheid voor behandeling vast te stellen. De eerste analyse lijkt erop te wijzen dat vijf, min of meer homogene diagnostische groepen kunnen worden onderscheiden op basis van de testuitkomsten en demografische kenmerken. Correlatie met het oordeel van het tweede panel en met follow/up gegevens van de patienten zelf en uit de huisartspraktijk moet duidelijk maken of de gevonden groepen prognostische en diagnostische betekenis hebben. Dit project is nog niet voltooid. De dataverzameling is wel gereed en inhoudelijk volgens plan verlopen. Zoals eerder gemeld zijn bij de data verzameling vertragingen opgelopen. De voorgenomen inclusie is echter uiteindelijk succesvol afgerond. Een onvooriene vertraging trad voorts op bij het verwerven van het tweede paneloordeel. De gevraagde inspanning van de panelleden bleek aanzienlijk groter dan verwacht. Uiteindelijk is ook dit gedeelte van het onderzoek succesvol afgerond, maar de laatste oordelen werden pas in september 2008 verkregen, waarna we konden starten met de analyses. Op dit moment zijn gereed 1. de analyse van de tweede nationale studie 2. een systematisch literatuuronderzoek naar diagnostische studies, over de klacht duizeligheid 3. de Delphi-procedue onder een internationaal deskundigenpanel 4. een extra analyse naar de diagnostische waarde van de monofilamententest bij veronderstelde sensibiliteitsstoornissen (een van de door het panel genoemde testen). De laatste hand wordt thans gelegd aan de latent class analysis van de transversale diagnostische gegevens uit ons empirisch onderzoek, aan de analyse van de gegevens van het tweede deskundigenpanel en aan het ambispectieve onderzoek in de database van het netwerk van huisartsen van de UvA. Daarna volgt nog een multivariate analyse van de relatie tussen het oordeel van het tweede panel, de followup gegevens en de transversale diagnostische data. Waarschijnlijk volgen tevens meerdere analyses over de betekenis van samenhangende diagnostische testen in meer homogene patientengroepen. De nog lopende en geplande analyses zullen we verrichten met bijdragen uit eigen middelen.