Effect en veiligheid van COVID-19 vaccinaties in patiënten met primaire immuundeficiënties (VACOPID)

Patiënten met aangeboren afweerstoornissen zijn door een verstoring van het functioneren van het immuunsysteem minder goed in staat om infecties te bestrijden. Ze hebben hierdoor een verhoogd risico op infecties en een ernstiger beloop daarvan. Bij een uitbraak van een nieuwe infectieziekte, zoals COVID-19, zouden zij bij voorkeur vroegtijdig beschermd moeten worden, bijvoorbeeld door vaccinatie. In deze patiënten zijn klassieke vaccinaties echter vaak niet, of minder, effectief. In de VACOPID-studie werd daarom de effectiviteit van COVID-19 vaccinaties onderzocht. 

Doel

In dit project werd onderzocht of patiënten met een aangeboren afweerstoornis na vaccinatie daadwerkelijk beschermd raakten tegen COVID-19.

Onderzoeksopzet

Na vaccinatie werd op een aantal momenten bloed onderzocht om te zien of er in het afweersysteem bescherming optrad tegen COVID-19, en of deze bescherming voor langere tijd bleef bestaan. Bovendien werd onderzocht of deze patiënten ondanks de vaccinatie toch COVID-19 kregen.

Resultaten

Na een vaccinatie met mRNA COVID-19 vaccins werd in ongeveer 80% van de patiënten een vergelijkbare immunologische respons gemeten als in gezonde controles, en deze bleef in stand over tijd. Na een herhaalvaccinatie namen antistoffen toe en werden patiënten langdurig beschermd tegen ernstige ziekte. In een minderheid van de patiënten was de respons onvoldoende. In deze goed gekarakteriseerde groep moeten alternatieve mogelijkheden voor bescherming of behandeling overwogen worden.