FORSA! 'Het bundelen van krachten'

Forsa! als methodiek
1.1 De doelgroep
De primaire doelgroep van het programma Forsa! zijn (ex-)gedetineerde jongeren van niet-westerse afkomst in de leeftijd van 17 tot en met 27 jaar waarbij sprake is van signalen dat er na detentie een verhoogd risico is op het afglijden naar criminaliteit. Vaak betreft het jongeren van Nederlands-Marokkaanse, -Antilliaanse of -Somalische achtergrond. Forsa! is er vooral op gericht om bij deze jongeren een criminele carrière te voorkomen en/ of te doorbreken.
De secundaire doelgroep bestaat uit de directe omgeving: de ouders, broers, zussen en eventuele andere familieleden van deze jongeren. Met name de ouders genieten bijzondere aandacht, omdat zij worden gezien als het primaire netwerk van de jongere om een inbedding in de gemeenschap te bevorderen. De ondersteuning en empowerment die hen in Den Haag wordt geboden via de projecten Al Nour en Horizon moeten hiervoor de basis vormen.

1.2 Doelen
De doelstelling van Forsa! luidt: het werken aan een effectieve rehabilitatie en re-integratie van ex-gedetineerde jongeren van niet-westerse afkomst van 17 tot en met 27 jaar en daarmee het voorkomen van recidive van (ex)-gedetineerde jongeren als ook het verminderen van overlast en criminaliteit. De eerste ontplooiing van Forsa! door Bureau MHR gebeurde vanuit het hart van aandachtswijken in Den Haag, omdat de populatie in die wijken veelal de doelgroep van Forsa! omhelzen en de problemen er het grootst zijn.
Kenmerkend aan het programma Forsa! is dat ook de directe omgeving van de jongeren wordt betrokken, er (waar passend) herstelgesprekken met de direct betrokkenen en slachtoffers plaatsvinden en er proactief op zoek gegaan wordt naar werk/en of opleiding voor de ex-gedetineerde jongere. Het is de som van de subdoelen die het Forsa! doel vormgeven: een einde maken aan de moeizame re-integratie van ex-gedetineerde jongeren van niet westerse afkomst, dit om een bijdrage te leveren aan het oplossen van maatschappelijke problemen als overlast en recidive.

1.3 Het Forsa-traject! in een notendop
Zoals gesteld is Forsa! een op maat gemaakt project voor niet- westerse (ex-)gedetineerde jongeren tot 27 jaar. De belangrijkste aspecten zijn: regelmatig maatjesbezoek in en na de gevangenis, de inzet van een vertrouwenspersoon en herstelbemiddeling voor familie en partner, en desgewenst het slachtoffer. De bezoeker (het maatje) en vertrouwenspersoon (de maatschappelijk werker) komen uit de eigen gemeenschap, waardoor er geen taal- en cultuurbarrière is en sneller een vertrouwensband opgebouwd kan worden. De betrokken professionals en vrijwilligers ondersteunen ook in praktische zaken als huisvesting, bij-standsaanvragen en weer naar school gaan. Forsa! werkt met de systeem-herstelaanpak, nazorg na detentie, maatjes en maatschappelijk werkers vanuit de eigen doelgroep, het versterken van de eigen kracht, betrokkenheid van moeders en andere familieleden en vaders (meer) betrekken bij de opvoeding en herstelbemiddeling. Er is – voor zover bekend - geen andere methodiek in Nederland die deze aspecten integraal en met succes aanbiedt aan ex-gedetineerde met een niet-westerse afkomst.
Het Forsa!-traject steunt op drie pijlers waaruit zes parallel lopende trajecten afgeleid kunnen worden. De eerste pijler is de emotionele verwerking van het delict bij de ex-gedetineerden en hun naaste omgeving, te begrijpen als de versterking van het sociaal netwerk. De tweede pijler is het hersteltraject dat zich richt tot het slachtoffer van het delict. De derde pijler is de nazorg waarbij de accenten liggen op het vinden van werk, opleiding, dagbesteding en huisvesting.
Het integrale van de Forsa! aanpak bestaat uit de combinatie van de zes trajecten die voorvloeien uit de drie pijlers. Het voornaamste traject is datgene dat gericht is op de jongere zelf en als basis voor de gehele methodiek gezien kan worden, dit omwille van de interactie met de andere trajecten. De overige trajecten zijn gericht op de ouders,