Immuniteit na SARS-CoV-2 (Target to B [T2B] substudie)

Bij gezonde mensen was nog niet duidelijk hoe lang ze beschermd zouden zijn tegen het SARS-CoV-2 virus (het virus dat COVID-19 veroorzaakt) na een infectie en/of vaccinatie. Bij patiënten met een auto-immuunziekte was de onzekerheid over de mate en duur van bescherming nog groter. Zij gebruiken in de regel afweer-onderdrukkende (immunosuppressieve) medicatie (ISM). Dit onderzoek richtte zich op de effectiviteit van een COVID-19 vaccinatie in deze patiëntengroep en keek of de specifieke immuniteit voor SARS-CoV-2 afneemt over de tijd in relatie tot de onderliggende auto-immuunziekte en de gebruikte medicatie.

Doel

Het doel van dit onderzoek was om te onderzoeken of COVID-19 vaccinatie patiënten met een auto-immuunziekte en afweer-onderdrukkende medicatie genoeg beschermen tegen een COVID-19 infectie.

Onderzoeksopzet

In deze nationale studie werden de vaccinatieresponsen van patiënten met verschillende ISM vergeleken met de responsen van patiënten zonder ISM en die van gezonde deelnemers. De meeste deelnemers verzamelden met een vingerprik-setje thuis bloed en vulden vragenlijsten in over het beloop van hun ziekte en mogelijke bijwerkingen. In het opgestuurde bloed werd de hoeveelheid antistoffen tegen het virus gemeten. In een kleinere groep patiënten werden de onderliggende mechanismen in detail bestudeerd.

Resultaten

In deze grote nationale studie hebben de onderzoekers aangetoond dat de meeste patiënten goed beschermd waren na COVID vaccinatie. De meeste patiënten hadden genoeg antistofvorming en het aantal infecties na vaccinatie was vergelijkbaar met de aantallen in de groepen van patiënten zonder medicatie en die van gezonde deelnemers. Antistofvorming was beperkt bij het gebruik van 3 soorten medicatie, maar dit leidde niet tot een duidelijk hoger risico op ernstige infectie. In deze 3 groepen lieten de onderzoekers zien hoe de andere onderdelen van het immuunsysteem (de cellulaire afweer) alsnog bescherming boden, en dat herhaaldelijk vaccineren de bescherming kan optimaliseren. 

De resultaten droegen in grote mate bij aan de Nederlandse vaccinatiestrategie. Ook leverde deze studie veel relevante mechanistische kennis op over de opbouw van een gewenste en ongewenste immuunrespons na infecties en bij auto-immuunziekten.