Achtergrond afbeelding Achtergrond afbeelding darkmode

The implementation of a guideline on the management of the lumbosacral radicular syndrome among general practitioners, physiotherapists, radiologists, neurologists, neurologic surgeons and orthopedic surgeons: a shared care project in two hospitals

Klachten bij het lumbosacraal radiculair syndroom (o.a. uitstralende pijn naar één been) verdwijnen vaak binnen zes weken spontaan. De richtlijnen raden daarom zes weken te wachten alvorens nader onderzoek in het ziekenhuis te laten doen. Mede onder druk van de patiënten en de soms lange wachtlijsten in het ziekenhuis verwijzen huisartsen vaak eerder. Dit leidt tot onnodig gebruik van (dure) ziekenhuiszorg. TNO Kwaliteit van Leven onderzocht  het effect van het maken van duidelijke afspraken tussen huisartsen, neurologen, radiologen en fysiotherapeuten in de regio’s Eindhoven en Helmond. Afgesproken werd patiënten niet vervroegd door te sturen. Waren de klachten na zes weken niet over, dan kon de patiënt via een versnelde verwijzing en dankzij aangepaste organisatie binnen het ziekenhuis binnen een week in het ziekenhuis terecht en werd binnen drie weken een diagnose gesteld. Na het invoeren van deze afspraken liep het percentage onnodig verwezen patiënten terug van 15% naar 8%.

Producten

Titel: ORW De Jong, MAH Fleuren. Handreiking invoering protocol voor de zorgketen van patiënten met een Lumbosacraal Radiculair Syndroom. Leiden, TNO Kwaliteit van Leven, 2005.
Titel: Fleuren MAH e.a. Implementatie van een protocol voor de zorgketen van patiënten met een LRS: effecten op onnodige verwijzingen, wachttijden en kosten. Leiden: TNO Kwaliteit van Leven, 2009.
Link: http://www.tno.nl/hernia

Verslagen


Eindverslag

INLEIDING Er bestaat consensus tussen huisartsen, fysiotherapeuten en neurologen over het beleid bij een Lumbosacraal Radiculair Syndroom (LRS). De eerste zes weken dient men een conservatief beleid te voeren. Huisartsen verwijzen echter voortijdig onder druk van patiënten. Een bijkomend probleem zijn de soms lange toegangstijden in het ziekenhuis waardoor de huisarts ´alvast meteen´ verwijst. LRS-PROTOCOL Er werd een protocol voor de zorgketen ontwikkeld. Indien de huisarts/fysiotherapeut de eerste zes weken een conservatief beleid volgde conform de NHG-standaard LRS, kon de patiënt daarna, indien nog nodig, versneld terecht bij de neuroloog en voor een MRI. De tijd tussen de verwijzing en het consult waarin de diagnose wordt gesteld (totale doorlooptijd) zou maximaal drie weken zijn. Wanneer de huisarts niet versneld instuurde volgde de patiënt het reguliere verwijstraject met bijbehorende wachttijd. DOELSTELLING 1. Invoering van het LRS-protocol in de regio’s Eindhoven en Helmond onder alle neurologen en radiologen in het Catharina-ziekenhuis en Elkerliek ziekenhuis en onder alle huisartsen en fysiotherapeuten in de adherentiegebieden van deze ziekenhuizen. 2. Evaluatie van de effecten van de invoering op het percentage onnodig voortijdig verwezen patiënten, de toegangstijd en de doorlooptijd in de polikliniek, en de totale doorlooptijd in relatie tot de kosten voor invoering van het LRS-protocol. METHODE Determinantenanalyse en invoerstrategieën Voorafgaande aan de invoering werden focusgroepinterviews gehouden met huisartsen en fysiotherapeuten over uitvoeringsproblemen en vonden verschillende invoeractiviteiten plaats gebaseerd op de uitkomsten van de determinantenanalyse. Effectevaluatie In de ziekenhuizen vond een prospectief registratieonderzoek plaats met drie metingen; een voormeting in 2005, een 1e nameting in 2006 en een 2e nameting in 2007. De neurologen vulden dagelijks een registratieformulier in voor alle patiënten die door de huisarts waren verwezen met verdenking van een LRS. De neuroloog gaf aan of de patiënt onnodig voortijdig binnen zes weken verwezen was. Het ziekenhuisinformatiesysteem werd gebruikt voor het vaststellen van de toegangs- en doorlooptijden. Procesevaluatie In 2006 en 2007 werd via interviews met twaalf huisartsen en zes fysiotherapeuten nagegaan welke redenen zij gaven om wel/niet volgens het LRS-protocol te werken. Kostenonderzoek De kosten van de voorbereiding en daadwerkelijke implementatie van het LRS-protocol werden geregistreerd. Dit betreft o.a. kosten van zorgverleners en implementatiedeskundigen m.b.t. het organiseren van de versnelde toegang. Nagegaan werd welke kosten patiënten maakten vóór en ná de invoering van het LRS-protocol; voormeting in 2005 en nameting in 2007. De patiënt vulde vanaf het eerste bezoek bij de huisarts gedurende zes weken een ‘kostendagboek’ in. RESULTATEN • Het percentage onnodig voortijdig binnen zes weken verwezen patiënten was één jaar na invoering van het LRS-protocol significant afgenomen van 15% naar 9% en was 8%, twee jaar na invoering van het protocol. • Bijna de helft van de patiënten werd regulier verwezen in plaats van versneld: zij maakten de gebruikelijke toegangs- en doorlooptijden door. Deels was dit een bewuste keuze van de huisarts. • In beide ziekenhuizen was er een significante afname voor de versneld verwezen patiënten van de totale gemiddelde doorlooptijd. In Helmond waren deze tijden 54 dagen (voormeting), 18 (1e nameting) en 25 dagen (2e nameting). In Eindhoven waren de tijden respectievelijk 44, 17 en 33 dagen. Deze tijden op de 2e nameting in Eindhoven zijn nog steeds significant lager dan vóór invoering van het protocol. • In beide ziekenhuizen hadden de versneld verwezen patiënten significant kortere gemiddelde totale doorlooptijden dan de regulier verwezen patiënten. • De totale kosten van de implementatie bedroegen 42.621 euro voor de twee ziekenhuizen samen gedurende een periode van twee jaar en drie maanden. Hierme
Achtergrond. Gezien het gunstige beloop van het Lumbosacraal Radiculair Syndroom (LRS), in de volksmond hernia, adviseert het Nederlands Huisartsen Genootschap de huisartsen de eerste zes weken een conservatief beleid te voeren. De peilers zijn voorlichting, adequate pijnbestrijding en mobiliseren ‘zodra het kan’. Fysiotherapeuten, neurologen en bedrijfsartsen hebben een soortgelijke richtlijn/standaard. Toch blijkt het in de praktijk lastig dit beleid te volgen omdat de patiënt graag verwezen wil worden en er in de keten van zorgverleners geen duidelijke afspraken hierover bestaan. Dit leidt tot ‘onnodige’ verwijzingen in de eerste zes weken. Een bijkomend probleem zijn de toegangstijden en wachttijden in het ziekenhuis. Patiënten waarbij een verwijzing wél is geïndiceerd, maken hierdoor noodgedwongen een lange wachttijd door. In de regio Geldrop vond van 2000 tot 2003 een implementatieproject plaats met als doel de NHG-standaard in de hele zorgketen in te voeren. Wanneer de huisartsen en fysiotherapeuten de NHG-standaard volgden, kon de patiënt, indien nog nodig, daarna versneld terecht in het ziekenhuis voor een consult met de neuroloog en een MRI. Er werd een aanvullend protocol gemaakt met samenwerkingsafspraken tussen de huisartsen, fysiotherapeuten en neurologen. Een haalbaarheidsstudie toonde aan dat het aantal ‘te vroege verwijzingen’ afnam en de toegangs- en doorlooptijden voor de patiënten die wel een verwijzing behoefden afnam. Er werd geen kosteneffectiviteitsanalyse verricht. Doelstelling. a). De implementatie van de NHG-standaard LRS in een regio met twee ziekenhuizen onder alle huisartsen (± 200) en fysiotherapeuten (± 250). b) Onderzoek naar de effecten van de implementatie in relatie tot de kosten (kosteneffectiviteitsanalyse). De verwachting is een reductie van het aantal onterecht verwijzingen van 20% naar 5%, een vermindering van de toegangstijd van 21 dagen naar 4 dagen en een vermindering van het totale diagnostisch proces (verwijzing door huisarts totdat definitieve diagnose is gesteld) van 12 weken naar 3 weken. Opzet: Via een pretest-posttest design worden de effecten van de implementatie van de standaard gemeten wat betreft onnodige verwijzingen, de toegangstijd tot de polikliniek, de doorlooptijd in de polikliniek en de kosten. In het ziekenhuis wordt via registratieonderzoek door de neurologen, in combinatie met gegevens uit het ziekenhuissysteem het aantal onnodige verwijzingen en de toegangs- en doorlooptijden gemeten. Patiënten die de huisarts bezoeken met LRS-klachten worden gevraagd zes weken een kostendagboek bij te houden. Implementatie activiteiten: Er worden focusgroepinterviews gehouden met huisartsen/fysiotherapeuten over belemmerende en bevorderende factoren bij het (gaan) werken met de standaard en het aanvullende protocol met samenwerkingsafspraken. In het ziekenhuis wordt met de neurologen, radiologen en het afsprakenbureau nagegaan hoe de logistiek zo vormgegeven kan worden dat patiënten waarbij de standaard is gevolgd, na zes weken versneld toegang krijgen. Afhankelijk van de uitkomsten van de interviews worden strategieën ontworpen die hierop ingrijpen (bijstelling aanvullend protocol, patiëntenfolder, publiekscampagne). In ieder geval zullen alle huisartsen en fysiotherapeuten gevraagd worden de standaard en het aanvullende protocol te onderschrijven en onderling afspraken te maken over de begeleiding van de patiënt. Hiertoe worden informatieavonden georganiseerd en HAGRO’s bezocht. Tijdsplanning: februari - september 2005: introductie project en logistiek versnelde toegangprocedure in ziekenhuis. Mei – oktober 2005 voormeting ziekenhuis en kostenonderzoek bij patiënten die de huisarts bezoeken met LRS-klachten. September/ oktober 2005 foscusgroepinterviews en strategieën ter bevordering van de invoering bij de huisartsen/fysiotherapeuten gericht op belemmerende en bevorderende factoren. 1 november 2005: officiële start versnelde toegang. Mei – september 2006 eerste nameting zie

Kenmerken

  • Projectnummer:
    94514218
  • Looptijd: 100%
    Looptijd: 100 %
    2004
    2009
  • Gerelateerde programma's:
  • Gerelateerde subsidieronde:
  • Projectleider en penvoerder:
    Dr. M.A.H. Fleuren
  • Verantwoordelijke organisatie:
    TNO