Improving the assessment of arm-hand skill performance (AHSP) and the prediction of upper extremity outcome in the rehabilitation of cervical spinal cord injured patients
Instrument meet handvaardigheid dwarslaesiepatiënten
Patiënten met een dwarslaesie die verlamd zijn, hebben veel moeite met dagelijkse activiteiten. Uit onderzoek blijkt dat een kleine verbetering in de arm-handvaardigheid leidt tot een veel zelfstandiger en prettiger leven. Het is belangrijk dat een therapeut al in een vroeg stadium realistische verwachtingen geeft over het effect van bepaalde behandelingen.
Doel
Het doel van dit project was om het al bestaande instrument ‘Van Lieshout test for arm hand function in Tetraplegia’ (VLT) te verbeteren. Met de VLT kan de kwaliteit van iemands handvaardigheid worden gemeten. De therapeut kan hiermee ook de vooruitgang van de patiënt meten op het gebied van zijn handvaardigheid. Daarnaast voorspelt het instrument wat de uitkomst van een therapie zal zijn. Ook is een database ontwikkeld met verschillende niveaus van handvaardigheid. Die is beschikbaar voor therapeuten die hun patiënt willen vergelijken met andere dwarslaesiepatiënten en willen weten welke therapie geschikt is.
Verslagen
Eindverslag
Inleiding: Voor personen met een cervicale dwarslaesie speelt het functioneren van arm en hand een grote rol in de revalidatie. Een kleine vooruitgang in arm- en handvaardigheid kan leiden tot een belangrijke verbetering op gebied van zelfzorg en kwaliteit van leven. Accurate evaluatie, waarbij clinici arm- en handvaardigheid kunnen objectiveren en kwantificeren, is een belangrijk vereiste in het therapiebeleid rond arm- en handvaardigheid. Nauwkeurige evaluatie geeft clinici de mogelijkheid om de patiënten goed te informeren over hun vooruitgang en een betere predictie te doen over het toekomstig functioneren. Patiënten zijn inderdaad geïnteresseerd in wat zij opnieuw kunnen doen. De Van Lieshout Handfunctie test voor Tetraplegie (VLT) is een meetinstrument dat de kwaliteit van arm- en handvaardigheid meet en is een valide, betrouwbaar en responsief. Echter, het voldoet niet aan de vereisten van een objectieve intervalschaal.
Doel: Dit project heeft tot doel a) de Van Lieshout test voor Tetraplegie te verbeteren en te verfijnen en b) referentiewaarden op te stellen voor verschillende subgroepen van personen met een cervicale dwarslaesie.
Methode: Een Rasch-analyse (software RUMM2030) is uitgevoerd op de verkorte VLT (VLT-SF) om na te gaan in hoeverre dit instrument voldoet aan de vereisten van een objectieve intervalschaal en om de ordinale scores te transformeren naar scores op een unidimensionele intervalschaal. Verder zijn referentiewaarden berekend voor verschillende tijdstippen in de revalidatie en voor verschillende subgroepen.
Resultaten: Data van 74 tetraplegiepatiënten, verzameld via het koepelproject ‘Dwarslaesierevalidatie’ van ZONMW in 8 participerende centra op 3 maanden na de start van de actieve revalidatie, werden gebruikt. Ondanks dat de Rasch-analyse aantoonde dat de algemeen “level of fit” excellent was, voldeed de originele VLT niet aan de vereisten van geordende drempels (antwoordcategorieën) en unidimensionaliteit. Na recodering van de VLT-items voldeed de VLT wel aan deze vereisten, waarbij de moeilijkheidsgraad van de VLT-items invariant was voor personen met een motorische complete of incomplete laesie. Na de Rasch-analyse werden de VLT-totaal scores uitgedrukt in zgn. logits en getransformeerd naar scores van 0-100. Deze totale interval scores laten toe om de verwachte score van elk VLT-item te voorspellen. Op basis van de getransformeerde totaal scores werden referentiewaarden berekend voor verschillende subgroepen (voor personen met een motorische incomplete en complete laesie en voor personen met een hoge of lage cervicale laesie) en voor verschillende tijdstippen (de start van de actieve revalidatie, 3 maanden na de start van de revalidatie en ontslag).
Conclusie: Er kan geconcludeerd worden dat na de Rasch-analyse van de VLT, het transformeren van de scores en het opstellen van de referentiewaarden, de evaluatie en de prognostiek van arm- en handvaardigheid in de klinische praktijk verder geoptimaliseerd kan worden.