Inzet van robotica en tech in de praktijk van de langdurige gehandicaptenzorg: onderzoek naar (zorg)oproepen door cliënten, belasting van professionals en naasten, en verbetering van relaties

“Uit bed stappen. Kleren aandoen. Een boterham smeren. Naar het toilet gaan.” Het zijn gewone dagelijkse dingen. Maar voor mensen met een lichamelijke beperking, al dan niet met niet-aangeboren hersenletsel, is hier vaak hulp bij nodig. Ze moeten regelmatig een zorgprofessional, familielid of mantelzorger om hulp vragen. Professionals willen goede zorg bieden, maar dit kan niet altijd door de vele vragen en oproepen. Naasten willen naast hulpverlener ook een sociale band houden met hun kind, ouder, partner. 

Aanpak

Academy Het Dorp deed onderzoek naar wat zelfredzaamheid betekent voor deze mensen. Het onderzoek leverde drie belangrijke inzichten op:

• Zelfredzaamheid bestaat uit vier dimensies: zelf doen, zelf bepalen, meedoen en jezelf zijn. Het gaat dus om meer dan alleen dingen zelf doen.  
• Hulpmiddelen en zorgtechnologie kunnen helpen bij zelfredzaamheid.
• Het is belangrijk om samen te praten over wat zelfredzaamheid betekent, als cliënt, zorgverlener of familielid. Hiervoor is een handreiking gemaakt.

Samenwerkingspartners

Het project is uitgevoerd in samenwerking met ervaringsdeskundigen en verschillende partners: TU/e, zorgorganisaties Siza en SGL, Spierziekten Nederland, Vilans, Zuyd Hogeschool en het LSR.

Resultaten 

De resultaten van het onderzoek zijn gebundeld in een handreiking en een whitepaper.