Jong geleerd, oud geleerd

Dit afgeronde project faciliteerde regionale, multidisciplinaire kennisactiviteiten voor arbeidsdeskundigen, bedrijfsartsen en professionals uit het sociaal domein. Via collegiale coaching en klankborden stond het thema professionele afwegingen en besluiten centraal. Het project sloot nauw aan bij de dagelijkse praktijk en richtte zich op het versterken van samenwerking en kennisdeling tussen professionals.

Doel 

Het doel van het project was om professionele afwegingen in de dagelijkse praktijk te versterken. Daarbij werden nieuwe professionals gekoppeld aan ervaren vakgenoten. De ervaren professionals brachten hun kennis en expertise in, terwijl nieuwe professionals zorgden voor frisse perspectieven en kritische reflectie. Samen reflecteerden zij op professionele afwegingen tijdens gesprekken en bij de begeleiding van werknemers en werkgevers aan de hand van casuïstiek.

Aanpak/Werkwijze 

Er werden regionale, multidisciplinaire bijeenkomsten georganiseerd waarin professionals elkaar ontmoetten via speeddates, inspiratiesessies en kennisuitwisseling rond het thema professionele afwegingen en besluiten.

Daarnaast werd een digitaal platform ontwikkeld dat professionals ondersteunde om elkaar laagdrempelig te vinden. Het platform bood handvatten die voortbouwden op het onderzoek ‘Afwegingen bij re-integratie en jobcoaching’ en faciliteerde onderlinge kennisdeling.

Samenwerkingspartners 

Het project werd uitgevoerd met arbeidsdeskundigen, bedrijfsartsen en professionals uit het sociaal domein.

Resultaten

Binnen dit project is verkend hoe multidisciplinaire kennisdeling tussen verschillende beroepsgroepen binnen het poortwachterproces kan worden gestimuleerd. Het ging hierbij om bedrijfsartsen, verzekeringsartsen, arbeidsdeskundigen, re-integratieprofessionals, jobcoaches en HR-professionals.

Uit vragenlijsten en gesprekken bleek dat de behoefte aan kennisuitwisseling vaak latent of afwezig was. Hoewel het belang van samenwerking werd erkend, namen professionals zelden zelf het initiatief. De urgentie werd vooral gevoeld bij complexe casussen of wanneer knelpunten in het proces zichtbaar werden.

De mate van betrokkenheid en openheid voor kennisdeling verschilde per beroepsgroep. Professionals werken veelal één-op-één met cliënten, waardoor contact met andere disciplines minder vanzelfsprekend is. Vaak werd vanuit het eigen deel van het traject gewerkt, in plaats van vanuit een gezamenlijke aanpak. Jobcoaches, re-integratieprofessionals en HR-professionals stonden relatief het meest open voor samenwerking. Arbeidsdeskundigen toonden bereidheid, vooral richting bedrijfsartsen. Bedrijfs- en verzekeringsartsen lieten op dat moment weinig actieve interesse zien in multidisciplinaire uitwisseling.

Een belangrijke uitkomst van het project was dat kennisdeling wordt versterkt wanneer professionals meer inzicht krijgen in elkaars werkpraktijk. Het aansluiten bij bestaande bijeenkomsten en netwerken bleek effectiever dan het opzetten van nieuwe overlegstructuren. Deze laagdrempelige setting maakte het mogelijk om samenwerking en kennisdeling op een natuurlijke manier te laten ontstaan, met als doel: betere ondersteuning van de werknemer.

Publicaties

• Eindrapportage ‘Jong Geleerd, Oud Geleerd’
  Onderzoeksverslag over multidisciplinaire kennisdeling binnen het poortwachterproces, inclusief interviews en vragenlijsten.
• Artikel: Jong Geleerd, Oud Geleerd – multidisciplinaire samenwerking
  Samenvatting van de onderzoeksresultaten over de beperkte, maar erkende behoefte aan kennisuitwisseling. 

Aanbevelingen

Op basis van het onderzoek zijn de volgende aanbevelingen geformuleerd:

• Besteed aandacht aan de transitie van beschermde naar relationele professionaliteit
• Stimuleer themagerichte bijeenkomsten binnen bestaande structuren
• Maak expliciet dat de werknemer het gezamenlijke vertrekpunt is
• Stimuleer een gelijkwaardige dialoog en doorbreek ervaren hiërarchische relaties
• Werk vanuit vertrouwde platformen en organisaties, zoals beroepsverenigingen, koepelorganisaties en UWV
• Wees bewust van een latente of afwezige behoefte aan kennisdeling bij bijeenkomsten