Maakt één zwaluw nu ook de zomer? Monochloorazijnzuur versus stikstof bij de behandeling van hand- en voetwratten: een randomized clinical trial naar een veelbelovende therapie (WARTS-2).

* Inleiding: Eerder werden in de WARTS-1 trial salicyl, stikstof en afwachtend beleid met elkaar vergeleken. Bij handwratten was stikstof superieur (50%), bij voetwratten was het effect van stikstof en salicyl gelijk (echter: slechts 30% genezing) en niet beter dan een afwachtend beleid. Monochloorazijnzuur (MCA) is een veelbelovende, maar nog onvoldoende onderzochte therapie. Omdat de RCT WARTS-2 dezelfde opzet heeft als WARTS 1 kan dit onderzoek leiden tot een evidence-based aanbeveling voor de huisartspraktijk. Het onderzoek bestaat uit een RCT en een cohortstudie. Vraagstellingen van het onderzoek waren: 1. Wat is de prognose en wat zijn de prognostische factoren voor wratten bij schoolkinderen in de algemene bevolking? 2. Hoe zijn de opvattingen van (ouders van) patiënten over wratten, hoe beoordelen zij de hinder van wratten, welke zelfzorgmedicatie passen zij toe, wanneer wordt voor zelfzorgmiddelen en wanneer voor bezoek aan de huisarts gekozen en welke verwachtingen hebben zij van zelfzorgmedicatie en behandelingen in de huisartspraktijk? 3. Wat is bij handwratten de effectiviteit van monochloorazijnzuur ten opzichte van het aanstippen met stikstof? 4. Wat is bij voetwratten de effectiviteit van monochloorazijnzuur ten opzichte van de combinatietherapie van het aanbrengen van salicylzuurzalf gevolgd door het aanstippen met stikstof bij voetwratten? * Methode: In een RCT in 53 huisartspraktijken zijn alle patiënten van 4 jaar en ouder die bij de huisarts komen voor behandeling van hand- en voetwratten ingesloten. Bij handwratten wordt de behandeling met MCA vergeleken met stikstof, en bij voetwratten de behandeling met MCA met de combinatie therapie salicylzuurzalf en stikstof. De primaire uitkomstmaat was genezing van alle wratten na 13 weken behandeling gemeten door een getrainde onderzoeksverpleegkundige. Voor het cohort onderzoek is in een onderzoek waarbij bij 1000 kinderen op 4 basisscholen in kaart werd gebracht zijn aan de ouders een aantal vragen gesteld over wat zij van wratten en de behandeling van wratten vonden. * Resultaten Na 13 weken bleek bij handwratten behandeling met stikstof statisch significant effectiever (genezing 54% (95% BI 44-64) dan behandeling met monochloorazijnzuur (43% (95%BI 34-54), p=0.016)). Bij de patiënten met voetzoolwratten was na 13 weken monochloorazijnzuur (46% (95% BI 37-56, p=0.009) statisch significant effectiever dan combinatietherapie ((39%, 95% BI 31-48), p=0.29). Vergeleken met afwachtend beleid is MCA de enige significant effectieve behandeling (risk difference 23%, 95%BI 8-39; RR 2.0, 95%BI 1.1-3.6). Cohortonderzoek. Van de ouders van kinderen mét wratten geeft 47% van de ouders aan dat hun kind er hinder van heeft, waarvan het in het grootste gedeelte (82%) weinig of matig last betreft, de overige 18% zegt (heel) veel last te hebben. De soort hinder was vooral pijn , irritatie en ‘ziet er lelijk uit’. 50% van de kinderen wilde zelf behandeld worden, voor 25% maakte het niet zoveel uit of de wrat(ten) wel of niet behandeld werden en 17% wilde echt niet behandeld worden. Van de ouders (en kinderen) koos 67% voor een behandeling. Hiervan koos 41% voor zelfzorgmedicatie via drogist, 43% ging hiervoor naar de huisarts toe en 16% koos voor een combinatie van beide. Ouders die besluiten de wratten van hun kind te laten behandelen hebben een groter vertrouwen in het effect van behandeling, verwachten minder bijwerkingen van behandeling en hebben weinig vertrouwen in spontane genezing van de wratten. * Beschouwing Bij handwratten is het aanstippen met stikstof de meest effectieve behandeling. Bij voetwratten is aanstippen met monochloorazijnzuur de meest effectieve therapie. De heldft van de kinderen met wratten heeft er hinder van. Het betreft meestal een matige last die meestal pijn, irritatie of een cosmetisch bezwaar betreft. Ouders die besluiten de wratten van hun kind te laten behandelen hebben een groter vertrouwen in het effect van behandeling en verwachten