Methicillin-resistant Staphylococcus aureus: Occupational exposure, dynamics of carriage and associated disease in livestock farmers and their household members
De onderzoekers willen weten hoe lang een MRSA-besmetting bij varkens- en kalverhouders duurt. Ook willen zij kijken hoeveel veehouders ziek worden door MRSA. Tenslotte onderzoeken zij MRSA in het stof in stallen. MRSA-testen worden op meerdere momenten gedurende 1 jaar gedaan onder vijftig varkenshouders en vijftig kalverhouders, hun gezinsleden en werknemers.
Verslagen
Eindverslag
In deze prospectieve follow-up studie zijn 50 varkenshouderijen en 51 kalverhouderijen 1 jaar gevolgd. Het belangrijkste doel was het beschrijven van de dynamiek van dragerschap van veegerelateerde MRSA bij mensen die wonen en werken op de veehouderij. Daarnaast hebben we gekeken naar determinanten van dragerschap, voorkomen van ziekte en de rol van omgevingsbesmetting.
Uiteindelijk hebben 392 personen deelgenomen aan de studie (181 afkomstig van varkenshouderijen en 211 afkomstig van kalverhouderijen). In totaal was 38% van de varkenshouders en 16% van de kalverhouders persisterend MRSA drager, wat betekent dat zij op alle meetmomenten MRSA positieve neusmonsters hadden. Voor de gezinsleden lagen deze percentages respectievelijk op 4% en 8%. Een gemiddeld meetmoment leverde de volgende MRSA percentages op: 63% varkenshouders, 29% kalverhouders, 10% gezinsleden varkenshouders, 14% gezinsleden kalverhouders.
De belangrijkste determinant voor MRSA dragerschap in zowel veehouders als gezinsleden was contact met vee; bovendien werd in stallen van MRSA dragers meer MRSA in het stof aangetoond dan in stallen van niet-dragers. In kalverhouderijen waren zowel de mate van omgevingscontaminatie als MRSA prevalenties bij mensen lager dan bij varkenshouderijen; er lijkt sprake te zijn van een blootstelling-respons relatie.
Het elimineren van MRSA in dierpopulaties en uit de stallen is een primair doel. De associaties gevonden in deze studies bieden aanknopingspunten voor preventieve maatregelen. Gebruik van mondmaskers was een beschermende factor in deze studie, en vormt een mogelijke eenvoudige interventiemethode. Het is echter van essentieel belang om dit fenomeen bij de bron aan te pakken; de dieren. Bovendien is het aanbevelenswaardig het risico voor de volksgezondheid te monitoren; de cohorten van varkens- en kalverhouders en hun gezinsleden zijn hiervoor zeer bruikbaar.