Microvasculaire schade en bloeding na AMI: timing, detectie en dierverschillen

Elke dag worden 95 mensen in het ziekenhuis opgenomen met een hartinfarct, waarvan er gemiddeld 13 overlijden. Een hartinfarct ontstaat wanneer een bloedvat van het hart plotseling afgesloten raakt (= ischemie), waardoor een deel van de hartspier zonder zuurstof komt te zitten en kan afsterven. Een dotterprocedure herstelt de bloedtoevoer (= reperfusie), maar kan het hart ook verder beschadigen. Bij sommige patiënten raken de kleine haarvaatjes verstopt (microvasculaire schade, MVI), wat in ernstige gevallen leidt tot bloedingen in de hartspier (intramyocardiale bloeding, IMH). Dit verhoogt het risico op hartfalen en overlijden. Ondanks decennia van onderzoek en veelbelovende dierstudies bestaat er nog geen effectieve klinische behandeling tegen deze zogeheten ischemie-reperfusieschade.

Diermodellen worden veel gebruikt om hartinfarcten te bestuderen, maar door variatie in methoden zijn resultaten lastig te vergelijken. Een systematische review is nodig om bestaande kennis te bundelen en protocollen te standaardiseren, zodat dieronderzoek betrouwbaarder wordt en de kans op succesvolle therapieën toeneemt.