Op weg naar een effectievere, beter betaalbare en meer patiëntvriendelijke manier om het carpaal tunnel syndroom te diagnosticeren

Het carpaal tunnel syndroom (CTS) is het meest voorkomende beklemmingssyndroom . De diagnose kan in principe gesteld worden op basis van het klachtenpatroon en lichamelijk onderzoek. Bij twijfel kan aanvullend zenuwgeleidingsonderzoek (electromyografisch onderzoek afgekort EMG) en/of echografisch onderzoek (echo) worden gedaan. Helaas wordt dit aanvullend onderzoek routinematig ingezet, waardoor de medische onkosten worden verdubbeld en de ziekteduur voor de patiënt wordt verlengd. Reeds in 2017 is in de herziende Nederlandse richtlijn opgenomen dat het aanvullend onderzoek niet nodig is bij het stellen van de diagnose CTS bij het klassieke klachtenpatroon. Helaas is de praktijk niet verandert. Middels een nieuw op te zetten multidisciplinair samenwerkingsverband willen we het routinematig inzetten van het aanvullend onderzoek doorbreken en vervangen door een gevalideerde vragenlijst zodat de CTS zorg effectiever, beter betaalbaar en patiëntvriendelijker wordt