Passend Vervoer Personen met verward gedrag Zuid-Limburg
In de regio Zuid-Limburg is geëxperimenteerd met 2 verschillende modellen passend vervoer:
- één waarbij vervoer wordt gerealiseerd door de ggz-aanbieder in het verlengde van de crisisdienst (regio’s Maastricht Heuvelland en Parkstad) en
- één met de inzet van een particulier vervoerder (Westelijke Mijnstreek).
De duur van de pilot was 1 jaar.
Doel
Doelstelling is een cliënt-/patiëntvriendelijke, niet stigmatiserende, normaliserende, de-escalerende vervoersmogelijkheid bieden aan mensen met verward gedrag.
Resultaten
Het aantal professionele vervoersbewegingen van personen met verward gedrag, anders dan het vervoer met politie en ambulance, is lager dan aanvankelijk verwacht. Toch zijn er lange wachttijden voor patiënt en hulpdiensten gebleven door beperkte capaciteit bij crisisdiensten om direct (ter plaatse) te kunnen beoordelen. De inzet van de psycholance is een beperking op de inzet van de reguliere crisisdienst en de inzet van GGzV kan alleen wanneer crisisdiensten beschikbaar zijn voor beoordeling. Het grootste knelpunt is dus de capaciteit van de crisisdiensten. De regionale samenwerkingspartners hebben voor het vervolg gekozen voor één ambulancedienst bij zowel somatiek als psychiatrie. Deze inclusie levert geen stigma dat een passend vervoer middel mogelijk oproept. De ambulance heeft gekwalificeerd personeel, een keuze voor de inzet van een passend voertuig en extra bevoegdheden in het gebruik van het wegverkeer. Vanwege de beperkte capaciteit aan personeel en lange wachttijden voor patiënt, werken de crisisdiensten en ambulancedienst samen aan de ontwikkeling van straattriage.
Meer informatie
Verslagen
Eindverslag
Het aantal professionele vervoersbewegingen van personen met verward gedrag, anders dan het vervoer met politie en ambulance, is lager dan aanvankelijk verwacht. Toch zijn er lange wachttijden voor patiënt en hulpdiensten gebleven door beperkte capaciteit bij crisisdiensten om direct (ter plaatse) te kunnen beoordelen. De inzet van de psycholance is een beperking op de inzet van de reguliere crisisdienst en de inzet van GGzV kan alleen wanneer crisisdiensten beschikbaar zijn voor beoordeling. Het grootste knelpunt is dus de capaciteit van de crisisdiensten.
De regionale samenwerkingspartners hebben voor het vervolg gekozen voor één ambulancedienst bij zowel somatiek als psychiatrie. Deze inclusie levert geen stigma dat een passend vervoer middel mogelijk oproept. De ambulance heeft gekwalificeerd personeel, een keuze voor de inzet van een passend voertuig en extra bevoegdheden in het gebruik van het wegverkeer. Vanwege de beperkte capaciteit aan personeel en lange wachttijden voor patiënt, werken de crisisdiensten en ambulancedienst samen aan de ontwikkeling van straattriage.