Philosophical and Empirical studies towards a new thinking- and working model on psychopathology
Op dit moment wordt er behandeld vanuit categorieën (labels) en protocollen die vaak niet aansluiten bij de individuele kenmerken en behoeften van de patiënt. Dit leidt tot ontevredenheid over de zorg onder behandelaren en patiënten. Ook leidt dit tot onnodige escalatie van klachten, langere behandeltrajecten en verhoogde kans op terugval. Dit resulteert in hoge zorgkosten die wij als samenleving moeten dragen.
Doel
Annemarie Kohne wil met dit onderzoek vanuit haar praktijkervaring in combinatie met haar achtergrond in de filosofie:
- toewerken naar een nieuw denk- en werkmodel; dit model zal beter afgestemd zijn op de unieke biologische, sociale en persoonlijke aspecten van de patiënt
- behandelingen verbeteren door patiënten meer te betrekken bij hun behandeling
- de samenwerking tussen wetenschappers, behandelaren en patiënten verbeteren
Werkwijze
De huidige denk- en werkwijze wordt kritisch tegen het licht gehouden en innovatieve benaderingen worden besproken, verbonden en getoetst. Dit project werkt op meerdere manieren toe naar gepersonaliseerde zorg: van categorieën en protocollen naar maatwerk en persoonlijke behandeling.
Promotie
Op 29 november 2022 promoveert Annemarie Köhne.
Bekijk de uitnodiging.
Publicaties
Producten
Auteur: Köhne, Annemarie C. J.
Magazine: Philosophy, Psychiatry and Psychology
Begin- en eindpagina: 1-5
Auteur: A.C.J. Kohne
Verslagen
Eindverslag
Er is de afgelopen decennia veel informatie verworven over psychische stoornissen, maar dit heeft
nauwelijks geleid tot verbeterde behandelingen van psychische stoornissen. Een mogelijke
verklaring hiervoor is dat ons huidige begrip (DSM) van wat psychisch lijden is niet klopt. Dit
vormde de hypothese van waaruit dit project vertrokken is. Middels theoretisch filosofische analyses
(inclusief casestudies en gedachte-experimenten), netwerkmethodologie en kwalitatieve
methodologie is gekeken naar alternatieven.
Dimensionele modellen, netwerktheorie, transdiagnostische theorie, en de gepersonaliseerde benadering werden als alternatieven onderzocht. Wat niet lijkt te kloppen in het huidige denkkader is dat het psychische stoornissen beschrijft of verklaart in essenties (een onbewezen hypothese), die intern gelokaliseerd zijn (in de hersenen/lichaam), zich gedragen als categorieën, en opgelost kunnen worden met overeenkomstige protocollen. De uitkomsten van de studies in dit project pleiten voor een ecologisch-adaptatie begrip van psychisch lijden dat uitgaat van de complexe mens in context. Om het veld vooruit te helpen moeten we verschuiven naar een sterk gepersonaliseerd symptoomoverstijgend, complex en dynamisch model van psychische stoornissen waarin de hele persoon een plaats heeft. Een fundamentele observatie uit dit project is dat ons begrip van psychisch lijden meer divers is dan wat over psychische stoornissen wordt onderwezen in het huidige wetenschappelijke en educatieve discours. Daarom moeten we zowel onze wetenschappelijke en educatieve praktijken aanpassen.