A randomized controlled multicenter trial comparing ultrasound-accelerated catheter-directed thrombolysis combined with standard anticoagulant therapy, with standard anticoagulant therapy alone, in acute primary iliofemoral deep vein thrombosis.

Bij patiënten met een hoge trombose in de dieper gelegen beenvenen is de kans op het krijgen van blijvende ernstige klachten van het been op lange termijn tweemaal zo groot als bij patiënten met een beperktere trombose. Het verwijderen van het stolsel met stolsel oplossende middelen die met behulp van een katheter op de plaats van bestemming worden gebracht kan mogelijk voor een vermindering van de klachten zorgen. Om het voordeel van stolselverwijdering aan te kunnen tonen zijn 180 patiënten met een hoge trombose nodig die door middel van loting, de standaard behandeling krijgen toegewezen of de behandeling met stolselverwijdering. Dit onderzoek, de CAVA-studie is in juli 2010 van start gegaan. Na twee jaar hebben er pas 37 mensen meegedaan met het onderzoek. Dit is vele malen minder dan tevoren verwacht. Dit heeft verschillende redenen. Ten eerste is het aantal geschikte patiënten veel lager dan ingeschat. Daarnaast wordt de behandeling als zeer belastend gezien, hetgeen ervoor zorgde dat minder dan 40% van de geschikte patiënten aan de studie wilde meedoen. Tevens werd de afstand naar het centrale ziekenhuis waar de behandeling plaats vond als belastend ervaren. Er werd daarom besloten om de behandeling in meerdere ziekenhuizen te laten plaatsvinden. Omdat het onderzoek hoge kwaliteitseisen stelt aan de behandeling en de veiligheid van de patiënt, heeft er een strenge selectie plaatsgevonden. In April 2011 werd gestart met het verkennen van ziekenhuizen die de behandeling in zijn geheel zouden kunnen uitvoeren. In Juli 2012 heeft dit uiteindelijk geleid tot de toevoeging van 3 extra behandelcentra, een ziekenhuis wacht nog op goedkeuring van de medisch ethische commissie (METC). De goedkeuringsprocedures hebben erg lang geduurd. Omdat bij de behandeling 3 verschillende specialisten betrokken zijn (chirurg, radioloog en internist) was ook de onderling afstemming een tijdrovend proces. De beperkte deelname werd ook veroorzaakt door te weinig kennis bij de behandelende artsen over de lange termijn problemen bij hoge trombose in de beenvenen. Wij hebben de bewustwording hierover gestimuleerd door middel van het schrijven van artikelen in de medische vakbladen en het geven van presentaties in regionale ziekenhuizen en op Nederlandse congressen.