Secundaire valpreventie in het ziekenhuis door geautomatiseerd valpreventie advies na MIP melding eerste val

Achtergrond en doelstelling Valpreventie vóór een eerste val is uitvoerbaar op ziekenhuisafdelingen waar patiënten bekend zijn met een hoog risico op vallen, zoals geriatrie of neurologie. Een val kan door veel verschillende factoren veroorzaakt worden waardoor een eerste val moeilijk voorspelbaar is. Voor de “gemiddelde” ziekenhuispatiënt geldt dan ook dat een eerste val meestal onverwachts plaatsvindt Patiënten die tijdens een ziekenhuisopname ten val komen, hebben echter 30 % kans opnieuw te vallen . Valpreventie om een tweede val te voorkomen is daarom een zinvolle interventie. De gevolgen van een val kunnen aanzienlijk zijn; naast lichamelijk letsel treden vaak ook psychische klachten op zoals angst of een gevoel van afhankelijkheid. Valincidenten blijken daarnaast verlenging van de opnameduur, vaker uitplaatsing naar verpleeg- of verzorgingshuis en hogere sterftecijfers te veroorzaken. Elke zorginstelling is verplicht fouten en (bijna)ongevallen te registreren. Het UMC Utrecht, werkt met een elektronische registratie van incidenten, waardoor valincidenten via het intranet centraal gemeld worden. Het doel van dit project is het voorkomen van meerdere valincidenten bij dezelfde patiënten. Methode Om dit doel te realiseren is een Valpreventie Website gebouwd. Bij de elektronische melding van een valincident door de verpleegkundige worden de valrisicofactoren van de betreffende patiënt geïnventariseerd door middel van een aantal meerkeuze vragen. De Valpreventie Website verbindt de relevante risicofactoren met de interventies voor valpreventie die bij deze risicofactoren van toepassing zijn. De 13 (meest voorkomende) risicofactoren en 43 interventies zijn door literatuuronderzoek en een expertronde vastgesteld. De verpleegkundige die dit valincident meldt wordt door deze website direct voorzien van een valpreventieadvies dat specifiek gericht is op de risicofactoren die bij deze patiënt van toepassing zijn. Het advies kan worden uitgeprint en in het behandeldossier van de patiënt worden gevoegd. Resultaten De verpleegkundige krijgt een relevante selectie interventies voor valpreventie in beeld, direct na de melding van een valincident. Gemiddeld zijn er 2,5 risicofactoren per patiënt van toepassing en omvat het valpreventieadvies anderhalve pagina. Bij 76% “vallers” uit de testperiode (n=98) werd na de melding het valpreventieadvies in het dossier toegevoegd. Slechts 9% van de patiënten bij wie het valpreventieadvies was gebruikt viel opnieuw. Conclusie De Valpreventiewebsite is een aanvulling op de expertise van verpleegkundigen t.a.v. valpreventie. Door het melden zal de kennis van verpleegkundigen over valpreventie toenemen waardoor er minder secundaire en op termijn, door toegenomen kennis over valpreventie, ook minder primaire valincidenten plaats zullen vinden. Voor verpleegkundigen die zich willen verdiepen in valpreventie is door de projectgroep op het intranet een algemeen protocol over valpreventie geplaatst. Deze bevat alle risicofactoren en interventies m.b.t. valpreventie. Aanbeveling De Valpreventie Website is bruikbaar in elk ziekenhuis dat werkt met een elektronische melding van (val)incidenten op een intranet. Via de website van het UMC Utrecht kan elke belangstellende het project volledig downloaden en implementeren in de eigen instelling.