Short course aminoglycosides as adjunctive treatment in adults with sepsis

Kortdurende aanvullende behandeling met aminoglycosiden bij volwassenen met sepsis

Sepsis is een levensbedreigende infectie die wordt behandeld met antibiotica. In Nederland betreft dit meestal een behandeling met een cefalosporine-antibioticum (CS) of een combinatiebehandeling van CS samen met een aminoglycoside (CS+A). 

Onderzoek

Om de effectiviteit en bijwerkingen van de CS+A combinatietherapie ten opzichte van CS  bij sepsispatiënten vast te stellen, zijn 5 van de 9 ziekenhuizen door loting gaan behandelen met CS+A; de andere 4 met CS. Het doel was om na 1 jaar te wisselen. Ondanks verbeterpogingen kreeg bijna de helft van de CS+A groep toch een behandeling met CS. Daarnaast waren er minder deelnemers aan de studie dan verwacht. Om deze redenen is de studie voortijdig gestopt. 

Uitkomsten

In totaal zijn er 263 patiënten geïncludeerd in de CS+A-ziekenhuizen en 207 in de CS-ziekenhuizen. In de CS+A-ziekenhuizen lijkt de sterfte na 30 dagen lager te zijn. Maar dit wordt niet teruggezien bij de vergelijking van de daadwerkelijk ontvangen therapie. Uitkomsten zoals intensive-care opname, opnameduur en heropnames laten geen voordeel voor CS+A zien. Uit dit onderzoek is daarom geen eenduidige conclusie te trekken over de effectiviteit van CS+A ten opzichte van CS.
 

Samenvatting bij start

Sepsis (in de volksmond vaak bloedvergiftiging genoemd) is een levensbedreigende infectieziekte waar ziekenhuisopname en toediening van antibiotica voor nodig is. In sommige Nederlandse ziekenhuizen worden sepsispatiënten standaard behandeld met een cefalosporine-antibioticum, terwijl in andere Nederlandse ziekenhuizen standaard wordt gekozen voor een combinatie van een cefalosporine-antibioticum met kortdurend een aminoglycoside-antibioticum. Het is niet bekend welk van de twee opties een betere uitkomst voor patiënten geeft.

Onderzoek en verwachte uitkomsten

Het doel van  dit onderzoek is om vast te stellen of de combinatietherapie een betere uitkomst geeft en of er een verschil is tussen de twee behandelopties in het optreden van bijwerkingen. Ook wordt gekeken naar de overleving en kwaliteit van leven op de langere termijn.
Ongeveer twaalf ziekenhuizen, zowel universitaire als niet-universitaire ziekenhuizen, doen aan dit onderzoek mee.