Social Bowl
De MDT-reis
Dit reguliere MDT-project is geïnspireerd op het populaire gerecht Poké Bowl, waarbij jongeren hun eigen MDT samenstellen. Ze doen mee aan verschillende activiteiten: vrijwilligerswerk, bedrijfsbezoeken en trainingen. In totaal voeren de jongeren 4 verschillende vrijwilligersactiviteiten uit, bezoeken ze 3 bedrijven en volgen 3 trainingen.
Met behulp van de menukaart vullen de deelnemers zelf hun Social Bowl. Zo kunnen ze bijvoorbeeld kiezen uit vrijwilligerswerk voor ouderen, nieuwkomers, kinderen of verstandelijk beperkten. Voor het bezoeken van bedrijven hebben de jongeren keuze uit allerlei sectoren, zoals ICT, sport, sociaal werk en ondernemerschap. Tijdens trainingen kunnen ze werken aan vaardigheden, zoals sollicitatiegesprekken voeren, een pro-actieve houding krijgen en omgaan met geld.
Voordat ze starten, bespreken de jongeren met hun persoonlijke coach wat hun leerdoelen zijn. Samen maken ze een plan van aanpak. De activiteiten voeren de jongeren samen met andere deelnemers uit. Tijdens het traject hebben ze drie gesprekken met hun coach en krijgen ze praktische begeleiding van een trajectbegeleider. Na het afronden van het traject ontvangen ze een MDT-certificaat, een mooie aanvulling op hun CV.
De Social Bowl kost jongeren ongeveer 8 uur per week, gedurende 12 weken. Ze kunnen op elk moment instromen.
Betekenis
- Voor jongeren
De deelnemers ontmoeten door deze MDT allerlei andere jongeren, maar ook mensen met een heel andere achtergrond dan zijzelf. Denk aan ouderen, vluchtelingen, mensen uit het bedrijfsleven, daklozen of mensen met een beperking. Daarnaast is het een mooie manier om hun eigen talenten te ontdekken én te ontwikkelen. Op deze manier krijgen jongeren de kans om te ontdekken welke studie of wat voor beroep bij ze past en vinden makkelijker hun plek in de samenleving.
- Voor de deelnemende organisaties en/of de samenleving
Door jongeren op een positieve manier te laten meedoen aan de maatschappij en hun talenten en vaardigheden te gebruiken, helpen ze maatschappelijke organisaties en de samenleving als geheel. De polarisatie neemt af, omdat er meer onderling begrip is. Daarnaast kunnen vrijwilligersorganisaties op deze manier jonge vrijwilligers aantrekken. Bovendien maakt het organisaties meer jongerenproof. Belangrijk, want jongeren hebben de toekomst.
Doelgroep
Kwetsbare jongeren tussen de 14 en 27 jaar. Denk aan jongeren met sociaal-emotionele problemen, nieuwkomers, thuiszitters, jongeren met financiële problemen of geen/laag opleidingsniveau.
Regio
Rotterdam (Rotterdam, Capelle aan den IJssel, Krimpen aan den IJssel, Albrandswaard, Barendrecht, Ridderkerk en Lansingerland)
Verslagen
Eindverslag
Bij MDT Social Bowl doen jongeren veel verschillende activiteiten: vrijwilligerswerk, trainingen en bedrijfsbezoeken. Het belangrijkste voor de jongeren is de groep, waar iedereen in investeert in een goede sfeer. En dat viel op! Bij een gastorganisatie zei een medewerker: “Bijzonder hoor, zo een diverse groep. Met grapjes naar elkaar. Maar ook met zoveel respect.” En dat geven de jongeren ook zelf terug: “Ik zat alleen thuis en had geen reden om naar buiten te gaan. Nu ben ik veel blijer.”
Sociale vaardigheden ontwikkelen
De jongeren ontwikkelen op veel verschillende manieren sociale vaardigheden. Aan jongeren werd gevraagd wat de jongeren na een Taalcafé het leukste vonden. Eén van hen antwoordde: “De één op één gesprekjes aan het begin”. Deze waren gevoerd met een wildvreemd persoon. Dat maakte haar reactie erg bijzonder, want een half jaar eerder vond ze nieuwe mensen eng en wist ze niet hoe ze een gesprek moest starten. Een van de andere meiden deelde op haar laatste dag: “Door Social Bowl ben ik vriendelijker geworden voor mensen. Als ik een dakloze zie, koop ik soms wat voor hem. Anders zou ik die persoon gewoon keihard negeren”.
Soms zijn het de kleine interacties die tellen. Het was een middag hard werken in de zon. Zo was er als buurtactiviteit een groot springkussen neergezet voor de kinderen uit de buurt als buurtactiviteit. Tussen het opzetten en afbreken werden de kinderen ook vermaakt. Een van de jongeren, een stoere jongen die nog weinig Nederlands spreekt staat bij één van de springkussens. De interactie is moeilijk te beschrijven, maar vijf minuten later hangen er allemaal kinderen aan zijn armen en benen. Niet veel later ziet hij dat één van de andere jongeren een bal tegen haar bril krijgt. Vol aandacht gaat hij naar haar toe, vraagt hoe het gaat, biedt water aan en blijft even bij haar zitten.