Sportclimbing injuries in the upper extrimity

Recreatief klimmen wordt de laatste twee decennia meer en meer een populaire sport. Weinig is bekend over de prevalentie van klimblessures. Het Erasmus MC deed in de periode 2007-2010 epidemiologische onderzoek met behulp van een prospectieve cohort studie met één jaar follow-up om meer inzicht te krijgen in deze blessures en de ernst hiervan en een eerste richting te kunnen geven naar de behandeling en preventie van blessures. Er zijn recreatieve klimmers van 12 jaar en ouder uit 4 verschillende indoor hallen in Rotterdam en Den Haag in de studie geïncludeerd. Alle deelnemers vulden een baseline vragenlijst in, allen ondergingen een lichamelijk onderzoek en de vingerkracht werd gemeten. Na 3, 6, 9 en 12 maanden werd een follow-up vragenlijst verstuurd. Alle klimmers die in de laatste, 12 maanden vragenlijst, nog een nieuwe klimblessure rapporteerden kregen ook nog een vragenlijst na 15 maanden toegestuurd. Wanneer er sprake was van een blessure, werd het type, het beloop en de behandeling nagevraagd. Verzuim en medische consumptie werden ook nagevraagd.

Verslagen


Eindverslag

In totaal zijn er 426 recreatieve klimmers geïncludeerd in deze prospectieve cohort studie. De incidentie van klimgerelateerde blessures tijdens de één jaar follow-up periode was 42.2% (n=180). De vingers waren de meest frequent voorkomende locatie (53.3%), gevolgd door de elleboog (38.3%), pols (28.9%) en de schouder (37.8%). Van alle punt-prevalente blessures (n=116) is de meerderheid (51.7%) binnen 3 maanden hersteld.
Er werd een positieve associatie gevonden met het optreden van nieuwe blessures en een hogere leeftijd (OR 1.03, 95% 1.01; 1.06), trainen met campusboard (OR 2.71, 95%CI 1.30; 5.66), uitvoeren van een cooling-down (OR 2.07, 95%CI 1.29; 3.33), kracht middel vinger (OR 1.13, 95%CI 1.06; 1.20) en eerdere blessures (OR 3.22, 95%CI 2.04; 5.09).
Bijna 90% (n=384) van de klimmers rapporteerden niet of nauwelijks impact op hun sociale leven als gevolg van de blessure. Slechts 10 klimmers (2.3%) gaven aan zeer veel hinder te ondervinden in hun sociale leven als gevolg van het letsel.
Tijdens de éénjaars follow-up periode bezochten 43 (23.9%) klimmers een arts (huisarts, eerste hulp of medisch specialist) in verband met hun blessure. De meest gerapporteerde reden was pijn tijdens klimmen.

In totaal zijn er 426 klimmers geïncludeerd in deze studie. De prevalentie van blessures, gerapporteerd in het afgelopen jaar, was 36.9% (n=157). De meest gerapporteerde locatie is de vingers. De punt-prevalentie was 22.8% (n=97). Van de 77 klimmers met een vingerblessure bezocht 15.6% een arts.
In totaal retourneerden 354 (83.1%) klimmers de 3-maands vragenlijst; 319(74.9) retourneerden de 6-maands vragenlijst; 299 (70.2%) retourneerde de 9-maands vragenlijst en de 12-maands vragenlijst werd door 290 klimmers geretourneerd.
De 15-maands vragenlijst werd naar 58 klimmers verstuurd omdat zij een nieuwe blessure rapporteerden in de 12-maands vragenlijst. In totaal retourneerden 56 (96.6%) klimmers deze vragenlijst.

Snel naar

Kenmerken

Projectnummer:
75020011
Looptijd: 100%
2007
2010
Gerelateerde programma's:
  • Sport, Bewegen en Gezondheid: deelpr. Onderzoeksprojecten
Gerelateerde subsidieronde:
Subsidieaanvraag SBG2
Projectleider en penvoerder:
Prof. dr. S.M.A. Bierma-Zeinstra
Verantwoordelijke organisatie:
Erasmus MC