Suïcide gedachten bij volwassenen met een visuele beperking

Aanleiding

Een visuele beperking geeft een groter risico op het ontwikkelen van een depressie. Uit onderzoek blijkt dat een visuele beperking tevens samenhangt met een verhoogd risico op suïcidaal gedrag en zelfdoding, maar binnen Nederland waren cijfers over gedachten aan de dood of zelfverwonding onbekend. Ook is er nog weinig bekend over welke factoren voorspellen of iemand met een visuele beperking deze gedachten heeft.

Doel

Het bepalen van de prevalentie van gedachten aan de dood of zelfverwonding bij volwassenen met een visuele beperking. Ook wilden de onderzoekers factoren vaststellen die kunnen samenhangen met gedachten aan de dood of zelfverwonding. 

Plan van aanpak

De onderzoekers voerden een retrospectieve studie uit op basis van 3 bestaande datasets (N=510). Hierin gaven volwassenen met een visuele beperking aan hoe vaak zij in de afgelopen 2 weken last hadden van de gedachte dat ze beter dood kunnen zijn, of de gedachte hadden om zichzelf op een bepaalde manier pijn te doen. Deze datasets werden gebruikt om te bepalen hoeveel mensen deze gedachten hadden en om te onderzoeken welke factoren samenhangen met deze gedachten. Ook werden ze gebruikt om te bepalen welke combinatie van factoren het beste voorspellen of een volwassene met een visuele beperking deze gedachten heeft.

Samenwerkingspartners

Dit project was een samenwerking tussen de Robert Coppes Stichting, Amsterdam UMC, Bartiméus, Koninklijke Visio, en de Oogvereniging.

Resultaten

Ongeveer 1 op de 9 deelnemers (11,6%) gaf aan dat zij in de afgelopen 2 weken gedachten hadden dat ze beter dood konden zijn of dachten aan zelfbeschadiging. De meesten gaven aan dat zij hier meerdere dagen (9,0%) last van hadden. Anderen ervaarden dit de helft van de dagen (1,6%) of (bijna) elke dag (1,0%). Verder bleek dat gedachten aan de dood of zelfbeschadiging vaker voorkwamen bij deelnemers die:

• alleen wonen
• retinitis pigmentosa hebben
• Aangaven meer depressieve klachten te hebben
• Of meer moeite hebben met het omgaan met hun visuele beperking. 

Deze resultaten laten alleen zien welke factoren samenhangen en geven geen causaal verband weer. De onderzoekers concludeerden voor de praktijk dat zorgverleners die werken met volwassenen met een visuele beperking, moeten letten zijn op signalen van psychische kwetsbaarheid. Dit moeten ze ook doen als gedachten aan de dood of zelfverwonding niet direct worden uitgesproken. De samenhang met onder andere depressieve klachten en moeite met aanpassen aan de visuele beperking wijst erop dat suïcidepreventie binnen de visuele sector niet los gezien kan worden van bredere psychosociale ondersteuning.