Traumatic Splenic Injury and Management

Miltletsel na een ongeval (of: trauma) kan op drie manieren worden behandeld: observatie (afwachten), embolisatie van de arteria lienalis (de bloedtoevoer naar de milt afsluiten) of chirurgie (operatie). De keuze van behandeling hangt af van de ernst van de miltschade en de algehele toestand van de patiënt; wanneer de schade beperkt is en de patiënt stabiel, wordt vaak gekozen voor observatie. Indien er ernstige schade is bij een instabiele patiënt, heeft een operatie de voorkeur.
Binnen het traumaonderzoeksveld wordt met name gekeken naar het orgaanletsel, de overleving en complicaties na behandeling, maar nauwelijks naar de kwaliteit van leven van de patiënt. Toch is dit belangrijk: niet alleen voor de patiënt zelf, maar ook voor de samenleving. Met het SPLENIQ onderzoek willen we kwaliteit van leven en de individuele patiënt een meer centrale plaats geven in de behandeling van traumatisch miltletsel.

Het hoofddoel is te onderzoeken hoe de kwaliteit van leven is van patiënten na behandeling van traumatisch miltletsel. Bovendien kijken we naar therapie-gerelateerde complicaties; bijkomende behandelingen; uiterlijk en functie van de milt na embolisatie (met MRI-scans) evenals voorspellende factoren voor het mislukken van een behandeling. Ook de kosteneffectiviteit van de behandelingen wordt in kaart gebracht.
Dit doen we met uitgebreid literatuuronderzoek (systematic review), door te kijken naar patiënten die in het verleden zijn behandeld voor miltletsel (retrospectief) en door nieuwe patiënten een jaar te vervolgen (prospectief). Het retrospectieve deel van de studie vindt plaats in het ETZ Elisabeth Tilburg en onderzoekt patiënten die zijn behandeld in de periode van januari 2005 tot december 2016. Het prospectieve deel is een samenwerking tussen 9 ziekenhuizen in Nederland: Elisabeth-Twee Steden Ziekenhuis Tilburg, Erasmus MC Rotterdam, Maasstad Ziekenhuis Rotterdam, Albert Schweitzer Ziekenhuis Dordrecht, Amphia Ziekenhuis Breda, Radboudumc Nijmegen, LUMC Leiden, MST Enschede en Isala Zwolle.
Verschillende vragenlijsten worden afgenomen om de kwaliteit van leven (WHOQoL-Bref), gezondheidsstatus (SF-12), gezondheidsuitkomsten (EQ-5D-5L) en kosteneffectiviteit (iPCQ/iMCQ) van de verschillende patiëntengroepen te bepalen. In de retrospectieve groep wordt eenmalig de WHOQoL-Bref en SF-12 afgenomen, in de prospectieve groep alle genoemde vragenlijsten 1 week, 1 maand, 3, 6 en 12 maanden na behandeling. Samen met de klinische informatie uit het patiëntendossier verzamelen we informatie, wat zal leiden tot de behandelkeuze die zorgt voor een optimaal resultaat van kwaliteit van leven van de individuele patiënt.

Hiernaast verdiepen we ons in de specifieke behandelgroepen. In de observatiegroep beoordelen we of er voorspellende factoren zijn voor het falen van deze behandelkeuze. In de embolisatiegroep krijgen zowel de retrospectieve als prospectieve patiënten een MRI-scan van de buik om het uiterlijk en de functie van de milt te beoordelen na verschillende embolisatietechnieken.

Met deze schat aan informatie willen we een patiëntgericht protocol ontwerpen voor de behandeling van (traumatisch) miltletsel.