Optimizing the national prevention strategies against hepatitis B, using molecular epidemiology and mathematical modeling.

Geschat wordt dat er wereldwijd zo’n twee miljard mensen ooit in aanraking zin geweest met het hepatitis B virus. Hiervan is op dit moment meer dan 350 miljoen chronisch geïnfecteerd. Deze chronische dragers lopen een hoog risico op het ontwikkelen van levercirrose en uiteindelijk primaire leverkanker. Aan deze aandoeningen sterven jaarlijks meer dan een miljoen mensen wereldwijd. Daarom heeft de WHO besloten dat tegen het einde van 1997 alle landen in de wereld universeel zouden moeten vaccineren tegen hepatitis B. In 2002 heeft Nederland ervoor gekozen om een vaccinatie programma gericht tegen risicogroepen te introduceren in plaats van universele vaccinatie van pasgeborenen, die pas in 2011 is geïmplementeerd. Het programma gericht tegen risicogroepen zal de komende jaren gewoon voortgezet te worden, omdat nog niet alle volwassenen in deze groepen gevaccineerd zijn. Het doel van dit multidisciplinaire project was het vaststellen van de effectiviteit van de vaccinatiestrategie gericht tegen risicogroepen. Hierbij is gebruik gemaakt van de veranderingen in transmissiepatronen en de circulatie van bepaalde virusstammen. Verder is onderzocht welke wijzigingen er in het huidige vaccinatie programma aangebracht zouden kunnen worden die de huidige campagne effectiever zouden kunnen maken en hoelang dat dan zou duren. Dit alles om tot een zo optimaal mogelijk vaccinatieprogramma gericht tegen risicogroepen te komen. Om dit doel te bereiken zijn epidemiologisch, fylogenetische, coalescent en cluster analyses gecombineerd met mathematische modellering van de hepatitis B epidemie. Om van een degelijk model gebruik te kunnen maken was het noodzakelijk dat er meer inzicht verkregen werd in het aandeel nieuwe hepatitis B infecties dat veroorzaakt wordt door chronische dragers en asymptomatische patiënten. Op deze manier zou vastgesteld kunnen worden hoeveel nieuwe infecties voorkomen zijn door vaccinatie en wat het effect van veranderingen in seksueel risicogedrag hierop is. Tevens zou hierdoor inzicht verkregen worden in wat de hepatitis B incidentie in stand houdt en wat het effect is van de verschillende preventie benaderingen. Er zijn nog een aantal andere landen die een hepatitis B vaccinatieprogramma gericht tegen risicogroepen hebben. De uitkomsten van dit project zullen zijn dus niet alleen nuttig zijn voor Nederland, maar ook voor andere westerse landen die te maken hebben met (volwassen) risicogroepen al dan niet met een vergelijkbare vaccinatie strategie.