Communicatie tussen zorgmedewerkers en dove patiënten in tijden van COVID-19

Aanleiding

Communicatie tussen zorgmedewerkers en dove patiënten was extra moeizaam in tijden van COVID-19. Tolken mochten vaak niet mee en het zorgpersoneel droeg mondkapjes waardoor liplezen niet kon. Dit maakte goede diagnostiek, behandeling, uitleg en het verkrijgen van informed consent vrijwel onmogelijk. Binnen dit project is onderzoek gedaan naar de ervaringen en communicatiebehoeften van dove patiënten tijdens de pandemie.

Resultaten

Uit het onderzoek bleek dat veel mensen angstig waren voor COVID-19 en de toegang tot zorg tijdens de Coronapandemie. Door het gebruik van mondkapjes konden zij de zorgmedewerkers niet begrijpen, inzet van tolken was beperkter mogelijk en hun ervaring was dat zorgmedewerkers niet goed wisten hoe met hen te communiceren. Uit het onderzoek bleek een grote waardering voor toegankelijke informatievoorziening, zoals ondertiteling of vertalen naar Nederlands gebarentaal (NGT), maar de kwaliteit van deze voorzieningen was wisselend en dient beter te worden geborgd. Daarnaast was een software ontwikkeld die veel voorkomende vragen en mededelingen in de COVID-19 gerelateerde zorg vertaalde naar NGT. Vertalingen in NGT werden getoond door middel van video’s waarop een doof persoon de vertalingen gebaart en door middel van een avatar. De video vertalingen waren kwalitatief beter, maar de avatar bood meer flexibiliteit en zal in de toekomst met name bruikbaar zijn voor andere toepassingen.