Tacit knowledge: een kwalitatieve studie naar het gebruik en de overdraagbaarheid van impliciete kennis in de zorg en ondersteuning voor mensen met (Z)EVMB

Ouders en professionals gebruiken, naast expliciete kennis, ook impliciete, onuitgesproken kennis (‘tacit knowledge’) in de zorg voor mensen met (Z)EVMB. Ze beschrijven hun tacit knowledge als hun vermogen om subtiele signalen van de persoon met (Z)EVMB te interpreteren en als het (zintuigelijk) aanvoelen van diens situatie.

Aanpak

Dit project is gericht op:

1. het verder concretiseren van impliciete kennis;
2. hoe deze wordt opgebouwd en ingezet,
3. de randvoorwaarden;
4. en de overdraagbaarheid ervan. 

Dit onderzoek betond uit 3 deelprojecten.

Deelproject 1 betreft een verdere specificering, middels een literatuurstudie, van het begrip 'impliciete kennis' in de zorg.

Deelproject 2 onderzoekt (met behulp van video-en audio-opnames, participerende observaties, en interviews met ouders, verzorgenden en artsen) welke rol impliciete kennis speelt in de praktijk.

In deelproject 3 is gekeken hoe de resultaten toegepast kunnen worden in zorg en onderwijs.

Resultaten

Zorgmedewerkers hebben tijd en ruimte nodig om tacit knowledge te kunnen ontwikkelen met de mensen die zij verzorgen. Tacit knowledge van ouders en zorgprofessionals kan artsen helpen als startpunt voor verder medisch onderzoek. Door samen te praten over de kennis die betrokkenen hebben over een persoon met (zeer) ernstige verstandelijke en meervoudige beperkingen (Z)EVMB, bijvoorbeeld met behulp van videobeelden, kunnen zij deze kennis met elkaar delen en versterken. Daarvoor is het belangrijk dat er onderling vertrouwen is, een veilige omgeving, en een open cultuur.